Bitmeyen KoşuEdebiyat
Bazı yazarlar külliyat okumayı tavsiye eder. Bir yazarın bütün eserlerini okumak onun düşünce duygu dünyasına dahil olmak demektir. Bu hem acı verir, hem de öğretici olur. İnsanı anlamanın da yolu buradan geçer biraz... Birinin hayat hikayesini bilmediğinde onunla yaşadığın bir an, bir olayla onun hakkında hüküm vermek herhalde doğru olmasa gerek.
Gelelim Zweig'in Amok koşucusuna....
Aslında kitabın ilk bir kaç sayfasını okusam dahi benim için yeterli bir okuma olurmuş. Kişinin yaşadığı ruhsal sıkıntının karşılığında denizden, yıldızlardan, rüzgârdan aldığı dostluk sesi ile kendine gelmesi okunmaya değer sahneler..
Amok koşucusunu okurken aklıma Tolstoy'un İnsan Ne İle Yaşar adlı kitabındaki, çiftçi Pahom'un hazin ve ibretlik hikâyesi geldi. Pahom'un koşusu da Amok koşucusu gibidir. Bitmeyen bir hırsla dünyaya saldırmak, sarhoş edici arzuların esiri olarak mutsuz bir şekilde bu dünyadan gitmek. Ne pahasına nelerden vazgeçiyoruz durup düşünmek lazım. Yavaşlamak lazım. Bu arada Kemal Sayar'ın Yavaşla kitabını da hatırlayalım. Zaten evdeyiz ne yavaşlaması diyebilirsiniz. Düşüncede da Yavaşlamak tefekkür etmek. Elimizdekileri elimizden gidenleri. Hayata anlam katmak bizim elimizde kalbimzde ruhumuzda.
Hayırlı okumalar
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.