Reşat Nuri her zamanki gibi enfes yazmış. Romanda anlamını bilmediğim çok kelimeler vardı bunlar bazen durdursa da gayet akıcı bir şekilde okudum. Özellikle Mürşid efendinin günlüğünün başladığı kısım tek nefeste okunuyor. Bu kitabı bitirdiğimde ağlamamı çok zor durdurabildim. Gerçekten bu kadar az sayfada bu kadar duygu yükünü daha iyi veremezdi. Acımak güzel bir duygu.