Gönderi

Uzun bir yolculuğun içindeyim...
Uzun bir yolculuğun içindeyim Ruhum kayboluyor, yalnız kalıyor bedenim Ve geçtiğim en kalabalık yerindeyim Kendime veda ediyorcasına, hiçlik içindeyim Bir ses kulağımda işitir gibiyim Melodisine kanıpta araftan kaçar gibiyim Hazin olur sonu yolda bitmez bilirim Kendi içinde hapis, kalabalığa da kaçar gibiyim.. Uzun bir yolculuğun içindeyim İçinde hiçlik olan ne çokta yol gelmişim Bir avare gibi aylaklığıma biterim Duvarda asılı takvimler, saatler, hareketsiz bedenim Bir ben beni bilirim bir de yaradan derim Tutunduğum dal kopacakta düşecek sanki Hangi fikir ikna edecek ki beni Bir yaprak gibi düşeriz, bilirim ömrümüz de fani.. Uzun bir yolculuğun içindeyim Gelir aklıma yaptıklarım bir de yapamadıklarım Anlatamam kimselere, yük olur gelir hepsi benimle Evvel zaman içinde düşlerde kayboldum Dert ettiklerime bir dua ile şükür buldum Akıyor yağmur damlaları şakaklarımdan Aklımda almıyor zati dünya işlerini Yolcuyum yolum uzun çıktım yine şafaktan.. Uzun bir yolculuğun içindeyim Soluklandığım yerde aynı düşünceler Bitmiyorda akla gelen israf fikirler Geçiyorum yine de aynı yol üstünden Aynı çizgiler, aynı güruhlar, aynı kimlikler Bir bahar olsa diyorum yağmur yağsa Rahmet pınarıyla temizlense ruhlar Biraz inançlı çokça isyankar olanlar.. -𝑀.𝐷𝑒𝑚𝑖𝑟
Şiir
··1 alıntı·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.