Beyhude ÖmrümEdebiyat
İsimsiz bir kahramanın gözünün iliştiği ıslak kaya civarında bir bahçe kurma hayali ile başlıyor hikaye. Kimsenin dikkatini çekmeyen bu arazi ile alakalı; kahramanımızın hayalleri, uğraşıları ve mücadeleleri ile devam ediyor. Bir yandan köy hayatına ve insan ilişkilerine dair capcanlı tasvirler öte yandan köy hayatı ile şehir hayatı arasındaki farklar, eskilerin köy hayatından vazgeçmeyişi bunun yanı sıra gençlerin şehre gitmek için can attığı ve karı-koca arasındaki tatlı atışmalara dair diyalog ve betimlemeler ile zenginleştirmiş Mustafa KUTLU bu eserini.
Kitabı okuduktan sonra ‘’Bu yalnızca bir hikaye’’ demek ve kitabı, ‘sadece okuyarak tükettiğimiz’ başka eserlerin arasına koyup kaldırmak da var, bu isimsiz kahramanın yerine kendimizi koyup, onun serüvenini hayalen takip edip, bizim yetiştirmek ve yeşertmek istediğimiz bahçelerimize(hayallerimize) dair kahramandan dersimizi almak da…
Kahramanımız aklı ile izah edemediği ama gönlünden de çıkaramadığı, aynı zamanda uykularını kaçıran bahçe meselesini ilk etapta gizler başkalarından -sadece her konuda bilgisi olduğunu düşündüğü Berber Hacı’ya danışır-. Gizlemekte de haklıdır tabi, çünkü her kafadan bir ses çıkacak, olayı idrak edemeyenler kim bilir neler diyecek, herkes bir yorum yapacak belki de gaye sahibinin şevkini kıracak yolundan vazgeçirmeye çalışacaktır, ki öyle de olur zaten, tek bir farkla ki kahramanımız her zorluğa rağmen, iyi ve güzel bir niyet ile hayallerinde çeşit çeşit meyveler ile bezediği bahçe için çabalamaktan vazgeçmeyecek, günü geldiğinde bahçenin meyvelerinden hem kendisi hem başkaları yararlanacaktır. Ancak en çok yetiştirmek istediği nar yetişmeyecektir bahçesinde. Ama bu da pek büyük bir mesele olmayacaktır kahramanımız için her ne kadar içi geçse de. Belki de idrakine varmıştır, bir maksadı için çalışıp çabalarken insan, en çok istediği ve çabalarının en gözde unsuru olan şeyi elde edemeyebilir şu hayatta. Sonuçta, o çaba ile başka kazanımlar elde eder ve pek çok şey biriktirir heybesinde bahçe sahibinin bahçesinde yetişen diğer ağaçlar gibi. Onlara dahi kanaat etmek, gerçekleşmeyen bir iki şeye takılıp var olanlara karşı nankörlük etmemek gerektir.
En nihayetinde hayatını adadığı bahçe yolunda, soğuk bir kış gününde, üzerine yağan karları çiçek şeklinde görerek yumar gözlerini dünya bahçesine, nasıl yaşadıysa o şekilde ölmüş ve bir bahçeye gömülmüştür kahraman. Bu bahçe cennettir belki de. Zaten cennet bahçe demek değil midir?
Mustafa KUTLU bu eserinde bu mesajları mı vermek istedi bilmem amma bizler hadiselere istediğimiz kılıfı giydirip, anlamak istediğimiz gibi anlamaz mıyız zaten? (Sonuçta sözü anlamanın en iyi yolu sözün sahibine sormaktır: ‘Acaba bunu mu kastettiniz?’ diye) Kitaba dair söylenecek pek çok şey olmakla birlikte burada kısa kesiyor daha ince çıkarımları sizin okumalarınıza bırakıyorum.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.