Yazarının okuduğum ilk kitabı; Serenad dı. Beni o kadar doyurmuştu ki etkisinden kolay kolay kurtulamamıştım.
Son Ada da muhteşem bir anlatıma sahip. Vermek istediği mesajları, güzel bir anlatı ve yumuşak geçişlerle yapıyor. Toplumun derinlerinde halen hissetmiş olduğu acıları gün yüzüne çıkarıp, üzerinde düşündürüyor. Hayata geldiğimiz kadar masum kalamayıp, hep bir şeylere dahil olmak zorunda kalışımızın acı tablosunu vurguluyor.
Her şeyin doğalı en güzeldir ya, doğanın da kendi haline bırakılması gerektiğini bir yandan savunup çabalayanlar, diğer taraftan güçlerinin sınırları ile karşılaşıyorlar.
Her şey tam da habitatına uygun kalabilse, çarklar o zaman teklemez değil mi ?
Bir de martılar var ;)
Elinizden bırakamayıp, büyük keyifle okuyacağınız bir kitap.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.