Yeniden bir Nermin Yıldırım klasiği. Her cümlesiyle insana kendini anlatan, diğer insanların geçtiği yollardan çıktığı durakları gösteren bir kitap.
Kitabın son 50 sayfasına kadar durağan bir seyirde gidiyor, fakat anlatımın güzelliği ve içtenliği sizi kitaba bağlıyor. Son 50 sayfayı ise kalbinizde bir titreme, boğazınızda bir düğümle okuyorsunuz. Ve o düğüm bir süre boğazınızdan gitmiyor, anlatılanların gerçek hayatlarda var olduğunu bildiğiniz için. Ve mümkünse o düğüm boğazımızdan hiç gitmesin, hiçbir zaman alışmayayalım, hiçbir zaman Müesser olup susmayalım. Umarım...
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.