Hiç düşündünüz mü yetişkin olunca ardımızda kalanları? Mesela hayal kurmak, bir çiçeğin güzelliğinden mutlu olmak, gece acaba kaç yıldız var diye gökyüzüne uzun uzun bakmak, kayan bir yıldız görünce heyecanla dilek tutmak, bulutları bir şeylere benzetmek, hakkımda ne düşünürler demeden içten kahkahalar atmak ve tabi ki dünyamızdaki şeylerin başkalarında ya da kağıt üzerinde ne olduğundan çok bizde ne olduğunu durup bir düşünmek, kabuktansa içi görmeye çalışmak Aramızdaki yetişkinlere soruyorum bize ne oldu? Boa yılanı yerine niye şapka görüyoruz? Bence hayat koşuşturması denen şeye kapıldıktan sonra yetişmeye, yetiştirmeye çalıştığımız şeyler yüzünden ruhumuza iyi gelen, güzelleştiren şeyleri ardımızda bırakıp koşmaya devam ediyoruz... Bunlar Küçük Prensi okuduktan sonra kitabın bana hissettirdikleri bir de kitap bittikten sonra boğazımda bir düğüm oluştu
Klasik yorum olmadı Ama bu da böyle oldu Okumadıysanız okuyun derim
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.