#okudumbitti
#GülYetiştirenAdam, Rasim Özdenören'in yazdığı ilk ve son romandır. Kurtuluş savaşında milletinin değerlerinden, inançlarından, medeniyetinden kopmaması için savaşmış, silah arkadaşlarını şehit vermiş bir adamın toplumdaki yozlaşmayı görmesiyle yaşadığı hayal kırıklığını konu alır. Elli yıl boyunca evinden hiç çıkmamış ve peygamber remzi olan gülleri bahçesinde yetiştirerek sessiz bir direniş sergilemiştir. Kitapta başka bir hikaye daha vardır. Bu hikayede de medeniyetinden kopmuş, batı taklitçiliği ile hem ahlaki anlamda hem de dil anlamında yozlaşan bir nesil anlatılmaktadır.
.
.
Gül Yeyistiren Adam, elli yıl sonra sokağa çıkar ve müslüman kisvesi altında hem kıyafet hem de kelam olarak müslümana benzemeyen halkı gördüğünde şu soruları sorar buruk bir şekilde:
- Sizler nasrani misiniz?
- Sizler mecusi misiniz?
- Hangi millettensiniz? ( s.131)
Beni en çok etkileyen kısımlardan oldu burası. Bastığımız yerlerde yatan ecdad; kanını, canını bu millet dininden, medeniyetinden, ahlakından kopmasın diye feda etmişken toplumun bu değişimi insanı hüzünlendiriyor.
.
.
Rasim Özdenören'e tekrar bir roman yazması isteğinde bulunsak umut vaadeden bir hikaye yazar mı acaba? Kendi adıma sanmıyorum. Ama müslümana yaşama üzerine bir çok yazı yazması bana umut vaadediyor...