Tormesli Lazarillo 1554’te İspanya’da yayımlanıyor. Ancak yazarı belli değil anonim bir eser. Yazar iyi ki anonim yazmış çünkü eser o dönemde engizisyon mahkemeleri tarafından yasaklı kitaplar listesine alınıyor. Bunun nedeni ise eserde aslında toplumun kinayelerle eleştirilmiş olması, özellikle o dönemde çok moda olan “şeref” kavramının güçlü bir eleştirisi yapılıyor. Bununla ilgili şu sözler hoşuma gitmişti “yoksullar için şeref nedir? Açlıktan ölürken şeref duyabilecek kimse var mıdır?”
Pikaresk roman türünün ilk örneği ve sonraki pikaresk romanların öncüsüdür. Kitap hızlıca yayılırken 16.yüzyılda modern ispanyol edebiyatının başkahramanı haline geliyor. Özellikle Tormesli Lazarillo Avrupa’da modern edebiyatta büyük etki yaratıyor. Miguel de Cervantes ve Quevedo gibi yazarlar dahi, bu hikayenin biçiminden ve iğnelemelerinden esinlenerek eserlerini inşa ediyor.
Tek solukta okuyabileceğiniz bir kitap, sayfa sayısı da oldukça az. 7’den 70’e herkesin okuyabileceği sevimli ama bir o kadar da zekice düşünülmüş ve yazılmış bir kitap. Yazar, eserde yaşadığı dönemi ironik ve kötümser bir dille eleştiriyor. Bu realist roman, kahraman bakışaçısıyla yazılmış ve 7 bölümden oluşuyor. Dili gerçekten çok akıcı ve sade.
Tormesli Lazarillo’nun teması “açlık”. Otobiyografik formatta yazılmış bu eser,Tormes’te yaşayan küçük Lazaro’nun annesinin maddi sıkıntılarla ve daha sonra edindiği efendilerin yanında çırak olarak yaşarken içinde bulunduğu açlıkla mücadelesini anlatıyor. Bu eserde Lazarillo’nun saf ve sönük bir çocuk karakterinden, daha cingöz yetişkin bir karaktere evrilişini görüyoruz.
Bizim küçük kahramanımız Lazaro “yemeğe en çok lezzet katan sos açlıktır” diyor. Peki sizce de öyle midir?
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.