Samipaşazade Sezai'nin ilk ve tek romanı olan Sergüzeşt çok iyi yazılmış , betimlemeleriyle hemen bir çırpıda okunabilecek akıcı bir roman. Özellikle bana göre (bazı yazarlarımızın es geçerek söylüyorum) günümüz romanlarında eksik olan , sanki kitaptaki karakter sizmişsiniz gibi duyguları son safhada yaşatan bir kitap. Kitabı okurken bazen Dilber'in acılarıyla yüreğim yandı bazen de Celal gibi kendimi Dilber'in aşkından fena ettim. Kitapda yazılan büyük aşk bugünlerde görmeye hasret olduğumuz türden.
Kitabın aslında esas konusu esaret ve özgürlük gibi kavramlar.Sınıf ayrımı ve insan hakları vb konuları düşündürten bir kitap . Evet günümüzde belki kitaptaki gibi kölelik kalmamış olabilir ama biz de malesef başka şeylerin esiriyiz . Bazen teknolojinin bazen medyanın bazen de birbirimizin esiriyiz . Bunları da düşünmeliyiz ve kendimize bazı soruları sormalıyiz bence yoksa iyi yazılmış bir romanın mesajını düşünmeden okuyup geçeceksek bize ne faydası kalır ki ?
Neyse ben yine çok konuştum : ) özetle size bu kitabı öneriyorum. Iyi okulmalar...