“...işçi mahallesindeki bu iç içelikten daha da rahatsız olmaya başlıyordu.Hayvan mıydılar ki böyle tarlalarda herkesin gözü önünde çiftleşiyor,orasını burasını göstermeden gömlek bile değiştiremeyecek kadar üst üste yaşıyorlardı?” Étienne bilgisi arttıkça bunu düşünüyordu.
Maheude ise bu yaşamın değiştiğine dair hayaller kurduğunda “...insan kendini böyle düşlere kaptırmamalıydı,yaşam allak bullak olur,rahata ereyim derken yıkılıp giderdi.”diye düşünüyordu.Hayal etmeyi bile çok görüyordu sanki olacakları sezmiş gibi.Ve şu ana kadar hiçbir kötülük yapmaması fırsatı olmadığı içindi!
Nasıl bir yaşam bu ?
O kadar çok çalışmalarına rağmen sadece karınlarını doyurabilen maden işçilerinin hayatını tüm çarpıcılığıyla,yalınlığıyla aktarmış bize Emile Zola.Yazara hiç kızmaya gerek yok.Herşey gerçek maalesef ki!Okudukça nasıl bir yaşam diye sorgulayacaksınız,adaletsizliklere rağmen değişmeyen düzene siz de başkaldırma isteği duyacaksınız,ama asla umudunuzu yitirmeyeceğinizi hissedeceksiniz!
Rus Edebiyatı için Maxim Gorki’nin Ana romanı ne ifade ediyorsa Fransız Edebiyatı için de Emile Zola’nın Germinal’i odur benim için!
Kitaptaki Rus karekter Suvarin bir köprü kurmuş sanki iki millet arasında.
Aslında işin özü şudur ki ;
Neden insanların bir bölüğü yoksul,bir bölüğü zengindi?Emekçiler yıllarca artan zenginlikten paylarını alabilmişler miydi?
Kitapta o kadar can alıcı can sıkıcı şeyler var ki kitap bir an önce bitsin isteyeceksiniz.Onların acıları dinsin diye bir an önce !
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.