İnsanın kendi içsel karanlığının sonu yoktur. Kimisi bunu aydınlığa açılan bir kaçış yolu olarak görür.Pessoa aslında yokluğun ve hiçliğin bir müridi olarak huzuru burada bulmuştur. Yavuz Turgul'un "Gölge Oyunu" adlı filminde ki Büyük Hanımın kurtuluşu tanımlandırması gelir insanın aklına bir an ; "Halbuki unutulup karanlıkta kaybolmak,yok olmak ne güzel...Gözlerini kapatıp uyumak,sessizlik..."