O yazmaya doyamamış, ben okumaya doyamadım.
Alıntı bile yapamayacak kadar derinlerde kilitli kalmış gibiydim günlerdir. Yazar kim, kahraman kim? Selim kim, Turgut kim, Oğuz kim? Hepsi iç içe harman oldu, bir oldu. Ne de güzel oldu. Bayıldım.
Kitabı okurken bilmiyorum kaçıncı keredir aynı cümleyi kuruyorum ‘canım Oğuz Atay, o beynin nasıl işliyor senin’? (Genç yaşta beyin tümöründen hayatını kaybetmesi de ne acı bir ironi)
Ne güzel tutunamamışsın, ne gerçek tutunamamışsın. Senden sonra senden kalanlara tutunuyor tutunamayanlar.. bak bu da ayrı bir ironi. Keşke bu kadar erken gitmeseydin.
...
Kitabı yarım bırakanlar, atlayarak okuyanlar olmuş. Gerçekten şaşırdığımı itiraf etmeliyim. Çünkü ilk cümlemde belirttiğim gibi, ben okumaya doyamadım. Sürekli alıntısı yapılan Olric merakıyla kitaba başlandığını, diğer kısımların bu yüzden sıkıcı gelip atlanıldığını düşünüyorum. Ona varmak için o yollardan geçmek gerekiyordu oysa.
Herneyse.. Sözün özü, biraz pişmek gerekiyor. Sonrası yol ile yolcunun bir’liği.
Keyifli okumalar.
·
24 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bende keyfle okumuştum
Ve sonra tüm kitaplarını okumaya başladım.
Ben okurken de yarim bıraktığını söyleyen çok okur ile karşılaştım. Oğuz Atay Okyanusa dalmak gibiydi benim için. Oguz Atay için Çok güzel bir yorum tebrik ederim 👏