Yol İnsanı Terbiye Eder Mi?Felsefe
Kitlesel anlamsizligin iÇinde ve varolussal boslugun derin vadilerinde bizi tatmin edecek o anlami aramaya devam ederken, hergün yeni seyler okuyor, yeni hayatlara sahit oluyoruz. Bazen yürüdügümüz o yolda yeni metotlar ögreniyor; bilmiyorumlarin tatli sitemlerinde, bilmedigimizi bir kez daha kendimize itiraf ediyoruz.
Herkesin bir hikayesi vardir. Yürüdügü bir yol ve o yolu anlamli kilan idealleri...IlerledikÇe tümsekler ilerledikÇe Çukurlar karsilar bizi.
Sabrimizla sinanir, imtihan oluruz. Kimi zaman ayagimiza takilan tasi anlamli bir tebessümle kenara iter ve tokezlemeden ilerlemeye devam ederiz. Ruhlarin terbiye edildigi, bu yolculukta, kimimiz yipranir, kimimiz daha da güÇ kazanir. Tipki kendi tanrisinin katili Nietzsche nin dedigi gibi; öldürmeyen sey güÇlendirir bizi.
Evet, hayat yolunda yürümekten baska sansimizin olmadigini acimasizca yüzümüze vuruyor yazar. Korkuyoruz diyor,"Önemsiz seyleri kaybetmekten, önemsiz insanlardan, önemsiz acilari yasamaktan korkuyoruz ve bu korku Çogu zaman ruhumuzu esir aliyor."
Yeni bir yazar tanimanin heyecanini, yeni bir kitap almanin verdigi o kisa süreli mutlulugu, kendi iÇimizde kurdugumuz o cumhuriyetin sakinlerinden baska hiÇ kimse vermiyo bize...
Çıktığı ilk haftadan beri okuma listeme eklediğim bu kitabı yeni okuma fırsatım oldu. Ehil yazarlardan kişisel gelişim okumayı severim. Ama ehil olmayan yazarlardan kişisel gelişim okumayı zaman kaybı olarak görürüm. Hatta bir tık ilerisinde tehlikeli okuma sınıfına alırım. Çünkü hayatın siyah beyaz tonlarını silip toz pembe cümleler kurarak, sonu hayalkırıklığı olabilecek hamlelere yöneltir okuyucuyu. Bazen de aynı sayfa içerisinde onlarca"ben" kavramını kullanarak beyin bunaltir, bir anda mis gibi narsiste dönüştürür okuyucuyu.
İste tam da bu noktada, hayatın tüm renk skalasından okuyucuya pay çıkaran bir yazarın eseri olduğunu düşündüğüm bu kitabı tüm birka okurlarına tavsiye edebilirim.
Keyifli okumalar..
··
299 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.