Kitap tarihi bir roman ancak Moğol hükümdarı Hülagu Han Alamut Kalesi'ni petrol ile doldurtup patlattıktan sonra kale içindeki tüm yazılı belgeleri yakmış ve nehirlere dökmüştür bu sebepten ötürü kaleye dair bir çok yazılı kaynak ve döküman yok olmuştur,günümüzde Alamut Kalesi ve kale içerisindeki sistem hakkında bilgiler kısıtlıdır.
Marco Polo'nun seyahatnamesinde etkilenerek bu kitabı yazmaya başlayan Bartol,çok güzel bir iş çıkarmış.Roman içerisinde Hasan Sabbah'ın öğretilen değerlere yönelik Hasan Sabbah'ın sorgulayıcı bakış açısı ve bu bakış açısından kaynaklanan düşüncelerini asla dış dünyaya yansıtmaması çok ilgi çekiciydi.
Adeta bu düşüncelerin arasında çılgınca kavruluyordu.
Hasan Sabbah,çevresincde çokça insan barınmasına rağmen kendisini bu insanlardan soyutlamış,uzun süre tek başına vakit geçirmiş.Yanında yaşayan bir çok kişi uzunca bir süre Hasan Sabbah'ın yüzünü dahi görememiştie.
Ne ilginçtir ki yanında yüzlerce kişi bulunduğunda dahi Hasan Sabbah yalnızlık ve anlaşılmazlık duygularını en yoğun şekilde yaşamıştır.
Ben bu romanda pek tabii Hasan Sabbah'ın içsel psikolojisinin Bartol tarafından tasvir edilmesine hayran kaldım.
Yan karakterler de ilgi çekici lakin romanın başından sonuna kadar bu yan karakterlerin kalede bulunmasının sebebi son derece dünyevi şeyler olurken,Hasan Sabbah doğumundan itibaren başlayan manevi arayışın sonucu bu noktaya gelmektedir.
Ayrıca kitaptaki bazı yöntemler kötüye kullanılabilir,kitabı okuyan bir çok kişinin aklında oluşacak düşüncelerden ilki çevresindeki insanları yönetmek ve bir gayeye yönelik bu kişiyi kullanabilmek olabilir.
Kaldı ki roman bu sebeplerden ötürü de yasaklanıyor diye biliyorum.
Okumanızı tavsiye ederim.
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.