Yazarın okuduğum ilk kitabı. Yazarın anlatımını, dilini , konuyu ele alış biçimini sevdim ve okunması gereken bir kitap bence. Daha doğarken annesi ölen ve çocukken babasının intiharına şahitlik eden birinin, yaşadığı travmaları, zorlukları, ruhundaki hezeyanları, aynalarla konuşmalarını çok güzel anlatmış yazar. 12 Eylül darbe zamanlarının olduğu yıllarda geçiyor olay, aşkın, deliliğin, ihtilalin gölgesinde hayata tutunmaya çalışan bir şizofreni hastasının kendi ağzından hastalığı yenme öyküsü. Kitabı okurken Anton Çehov'un "Altıncı Koğuş" kitabına gitti aklım. Kitabı okurken yaşanan olaylar içimi mahvetti. Kaç tane insan böyle şeyler yaşayarak sağlam kalabilir ki zaten dedirtti bana. Kitap yol gösterici olması açısından da çok güzeldi. Maalesef ki insanlar bir acı, kötü olay vs. yaşadıklarında tek çareyi antidepresalarda çeşitli ilaçlarda buluyor. Bunlardan uzak kalıp ruhumuzu sadece Allah a emanet ederek iyi olabileceğimizi bize söylüyor kitap ve bana göre de tek doğru bu. :)
#arkakapakyazısından
Bu kitap, Türkiye'de akıl hastalıklarını ilaçla tedavinin yavaşça yayılmaya başladığı bir dönemde, yaşanmış pek çok öyküden ilham alınarak yazılmış bir otobiyografik romandır.
Emre Timur
Emre Timur
··
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.