Kitap iki öyküden oluşuyor, önce Kızıl Elma ile ilgili görüşlerimi yazayım;
Ana karakter İsabeikov’un kızına, annesiyle ayrılacaklarını nasıl söyleyeceğini kara kara düşünmesi ile başlıyor hikaye. İsabeikov biraz ayrılacağı eşini sitemli, içten içe onu suçlar gibi ama hatasını da biliyor yüzleşmeyi reddediyor sanki. Eşinin beklentisi sevgi görmek iken bunu ona veremeyişi karşısında mahcup da hissediyor bir yandan..
Özellikle hikayenin başında kızıyla arabada giderlerken ki yapılan betimlemeler çok hoştu, adeta bir sahne oldu ve okurken o sahneyi yaşadım. Evlere tıkıldığımız böylesi günlerde iyi geldi :). İsabeikov kızı Anara’yı çok seviyor, her satırda bu belli. Onu incitmemek için çaba sarf ediyor. İsabeikov’un gençliği hatırladığı ve mevsimsiz bir kızıl elma bulduğu, platonik aşkına vermeyi düşündüğü yerlerde insanın kendi hayal kırıklığına zemin hazırlamakta nasıl da usta olduğunu yeniden hatırladım. Güzel kardeşim niye kendi kendine gelin güvey oluyorsun :))
Yazar’ı ve anlatımını zaten severim, bu da yine beğendiğim eserlerinden oldu
——————
Oğulla Buluşmak
Hasret hastalığına yakalanmış yaşlı, tonton ve pek gururlu bir Çordon Amca var..Oğlu Sultan’ın 20 yıl önceki bir savaşta ölmeden evvel öğretmenlik yaptığı yere gitmeye karar veriyor Çordon, oğlunun orada onu beklediğine inanarak.. Sultan’ın şahsiyetine duyduğu saygıdan ötürü kızlarını kendine küstürmeyi ve bağrına taş basmayı göze almış bir baba. Aytmatov’un sıklıkla anlattığı savaş teması ve acılar bu kısa öyküsünde de vuku bulmuş..
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.