Hamd olsun hasret çekiyorum.Edebiyat
Zarifoğlu'nun dili onu farklı kılıyor. Hayal içinde hayali yoğuruyor. Çağının ötesinde sesini duyurabilecek bir şahsiyet. Her okuyucuda ya da her okuyuşta farklı bir anlam oluşması diğer sanatçılarla benzer. Öyle ki defalarca okuyup düşüncelerinize gark olmuş birkaç satırı başka birinin ağzından işitmek sizi alemlere daldırıyor. Abdurrahman Cahit Zarifoğlu aynı okuyuculara farklı okumalarda farklı duygular sunan kaleme sahip.
14 Aralık
Bu kaçıncı gecedir kendi kendime onunla konuşuyorum. Geçmiş acılı günlerin tartışmasını yapıyorum. Anlatıyor ve bütün yanlış anlaşılmaları, haksızlıkları düzeltiyorum. Onları yeni baştan yaşanacak bir zamanın önüne getiriyorum. Konuşuyorum onunla. Boş zamanlarımda da değil. Günlük çalışmalar sırasında ama gören olmuyor bu yaptığımı. Dış görünüşüm ele vermiyor beni.
Kısa ya da uzun yürüyüşlerde oluyor nedense daha çok. Bir dalgınlığa koyulma gibi başlıyor. Arkadaşlarımı bilmiyorum ama yürüyüşler çok verimli benim için. Hem dışarıda görünüyorsun hem içeriye kaybolabiliyorsun. Ayak seslerinin biraz arasında az bir gayretle bir benzemeden dolayı başka bir ses duyulmaya başlıyor. Ama biraz dikkat edince o dip sesin kaybolmadığı, görünüşte sadece beraberliğin bir parça dağıldığı, zira işin içine sesin sahiplerinin mizaçlarının karıştığını, bir nevi cezbenin başladığını görüyorum. Kendime dair düşüncelerim kayboluyor. Ve mizaçların sahiplerine, yüzlerine bakıyorum. Tanıyorum bu insanları. Ve görüyorum ki seslerine sahip çıkıyor değiller. Ve bilmiyorlar...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.