Herkes kulaktan dolma da olsa bilir Nazım Hikmet’i. Öyle ki soy ismi bulmacalara bile konu olan bir şairimizdir kendisi.
Benim Nazım Hikmet merakım Ankara’da bulunan Ulucanlar Cezaevi’ni ziyaretimle şiddetlendi. Sonra çok sevdiğim bir sesten ‘Kerem Gibi’ şiirini dinleyince dedim bu nasıl bir yürek!
Biraz geç okudum fakat iyiki de okudum bu şiir kitabını. Zira hasretin birçok ifadesine denk geldim mısralarında.
Görünen köy kılavuz istemez misali çok da anlatmaya gerek yok bu şiir kitabını zannımca. Fakat bir noktaya değinmek isterim:
Ran’ın birçok şiirinde mekan isimleri geçiyor. “Münevver’e mektup yazdım, dedim ki”, “Ceviz Ağacı”, “Henüz vakit varken gülüm” ve daha nicesi. Belki bir gün bu mısralar yüreklerinizin yanında tezlerinize de dokunur. (Mimar-içmimar arkadaşlara sesleniyorum.)
İncelemeyi, çok sevdiğim bir mısra ile bitirmek istiyorum izninizle:
...bir de ağız dolusu gülmeyi unutma hiçbir zaman.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.