Yazarımız, oksijen maskesi niyetine yüzünü kitaplara döndüğü esnada bizde şu korona günlerindekendimizi Vişnenin Cinsiyeti'ne gömdük. Kitaba yıllar önce başlayıp yarım bırakmıştım. Tekrar aldım lakin... Kısacası kitap, ters yüz olmuş bir kayığın içinde kalan bir havayken bana kalan da boşluğu demem doğru olur..
Zaman kavramının olmaması ve olayların efsanevi bir hava içinde sunulması - ne yalan söyleyeyim - beni pek sarmadı. Anne ve oğulun etrafında dönen olay örgüsü ve bir noktada düğümleyemediğimiz her bir şeyin havada kaldığı, buluşamayan yokoluş dizesi...
Fortunata "Ya da belki yaşayacağım ve bütünlüğü kavuşacağım". dediği gibi ben de okuyacağım ve VİŞNENİN CİNSİYETİ'ni bitirmenin erdemin ulaşacağım, dedim ve sonunda bitirdim ama ben de bittim. Kitabın tek beğendiğim kısmı ön sözüydü nokta.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.