Funda Yıldırım Kılıç
@Funda_y
13 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Funda Yıldırım Kılıç
, bir kitap okudu5/10
3 günde okudu
·Okunma: 22 Haziran 2021 20:43
·2021 1. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gidenlerin geride bıraktıklarını anlatan 5 öyküde oluşuyor. Eski basım Sel yayınları kapak tasarımı çok hoşmuş. Şimdi İletişimden çıkıyor ama illüstrasyonu maalesef zayıf buldum. 2019 Sait Faik Hikaye Armağanı ödülü almış ve bence dekatbekat hakkettiği kanısındayım.Melisa Kesmez' i listeme ekledim ve diğer kitaplarını da en kısa zamanda okuyacağım. 5 hikaye bu kadar mı bamtelinize dokunur cinsten anlatılır. Kitabın adı 5.hikayede gizli. Benim favorim ise "Son Bir Çay" oldu.
Film montajcısı yazarımızın bir kitap tasarlamayı planladığı zaman diliminde gerçekle kurgunun karıştığı filmlerle, sahneler, replikler ve müziklerle70'lerin İstanbul'unda dolanıyor buluyorsunuz, kendinizi.İşte o anda Müzeyyen giriyor devreye. Diyalogları Sadri Alışık filmlerine yazılmış gibi ve Müjgan'la olan karşılıksız aşklarını anlattığı zamanki replikleri anımsatıyor bize. Yazarımızın Müzeyyen'i gerçekten var mı yoksa yazar henüz kurgulayamamış da bundan kaynaklı bir buhranla karar verememe ikircikliği mi yaşıyor, açıkcası tam karar veremiyorsunuz. Okurken Orhan Babadan, Avaramu adlı parçadan tutun da birçok film karesi ve müzik canlanıyor belleğinizde. Bana, Müjde Ar'ın "Ah Belinda" filmini hatırlattı. Filmde de gerçekle kurgunun arasında kendini kaptıran ve kaybolan Müjde Ar'ın gerçeğe dönme mücadelesi vardı.Burda da yazarın kurgular içinde gerçek mi kurgu mu ikilemi de kültürel ögelerimizle yoğruluşu mevcut. İncecik bir kitap ama dikkatli okumayı gerektiriyor.
Geçenlerde Aliye Berger'in hayat hikayesini okurken tanıştım bu kitapla. Daha öncesinde Oya Baydar okumamıştım. 91'de Sait Faik Hikaye Armağanı da alınca okumaya karar verdim. Türkiyedeki kadın yazarları her daim özgür ve cesur çizgilerine _Tezer Özlü, Ayfer Tunç, Ayla Kutlu, Sevgi Soysal, Adalet Ağaoğlu, Leyla Erbil, Firuzan... _hayran kalmışımdır. Ki listeme yeni birini eklemeniz mutluluğunu yaşıyorum. Yorumlarda biraz siyasal ve empoze edici bulanlar olmuş lakin ben hiç bu hisse kapılmadım. Aksine yazarla birlikte kazananın da kaybedenin de olmadığı bu döngünün içinde dipçik seslerinden ve sürgülü kapılar ardından, haki elbiselilerden kaçtım. Onunla beraber bir fotoğraf karesine bakarken hüzünlendim zira fotoğraftakilerin kimi ölüm orucunda, kimi idam sehpasında, kimi işkence altında, kimi kayıp, kimi de kimvurduya gidip haince vurulmuştur. Geçmişte aynı dili konuşanların zamanla bir ölü oluşuna şahit olduk. Otuz dilde karşılığı olan "entarnasyonel" i yıkılan
duvarın ardından avazımız çıktığına bağırarak söyledim. Gidilen bir bit pazarında ucuza satılan insan hayatlarına şaşıracak baktım. Okurken ilk başlarda Can Dündar'ı köşe yazıları tadı verse de sonraları kullandığı imgelerle Murathan Mungan tadı aldım, diyebilirim. Dili çok akıcı ve şiirsel. Oya Baydar siyasi kimliğine takılmadan onun literatüründe savrulmanız dileğiyle
