Elveda Alyoşa
Oya BaydarYazar:
Oya Baydar
Tasarımcı:
Utku Lomlu
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Şubat 2023
İlk Yayın Tarihi:
1991
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750725845
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Selam sevgili okurr!
Elveda Alyoşa benim Oya Baydar ile tanışma kitabım oldu. Ne yazık ki doğru bir başlangıç olduğunu söyleyemem. Yazarın hayatı, yaşadıkları hakkında bilgim olmasa belki de hiç anlayamazdım kitabı ancak buna rağmen sevemedim.
Oya hanım 12 Eylül darbesinden hemen önce yurtdışına çıkmış ve sonrasında darbe olunca tam on bir yıl ülkesine dönememiş. Hem ülkesinden ve yakınlarından ayrı kalmış hem de o dünya genelinde var olan çalkantılı yılları yurt dışında gözlemleme şansı olmuş.
Elveda Alyoşa ise bu yaşanmışlıklar neticesinde ortaya çıkmış. Ancak yazar kitapta geçen anılarını, yaşadıklarını ve gözlemlediklerini roman olarak kaleme alsaydı, farklı karakterler üzerinden anlatsaydı belki daha iyi olabilirdi. Her hikayede benzer şeyleri okuyormuş gibi hissettim. Çok fazla üstü kapalı bir anlatım olduğu için kişiselleştirilmemiş, bir karaktere yedirilmemiş bu nedenle de okurken bir zemine oturtmakta oldukça zorlandım. Dediğim gibi Oya hanımın yaşadıklarını bilmesem ve kendi anılarından yola çıkarak yazdığından haberdar olmasan çok daha fazla sıkılırdım.
Bir sıralama ile ilerlememesi, yer yer sayıklama gibi, bazen de ansızın geçmiş zamana giderek anımsadıklarına yer vermesi metinde çok fazla kopukluk olmasına neden olmuş.
Sonuç olarak hep aynı şeyleri, birbirini tekrar eden duygularla okudum. Merak duygusu olmadan ve zihnimde canlandıramadan. Bende birkaç tane daha Oya Baydar'a ait kitap var aradan biraz zaman geçtikten sonra onlardan birini okuyabilirim.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
İsterseniz YouTube kanalıma da bakabilirsiniz.
youtube.com/c/EL%C4%B0FBEGE...
Elveda Alyoşa kitabı "Duraklar, Vedalar, Anımsamalar" adı altında çeşitli bölümlere ayrılmış öykülerden oluşuyor. Bu birbirinden güzel bulduğum öyküler Oya Baydar'ın seksen döneminden sonra yurt dışındaki sürgün günlerini anlatıyor.
"Fidanken, filizken tutar da, büyüdü mü değiştirmeye gelmez yerini, toprağını."
Kimileri alıştılar, yerleştiler çoktan. Belki ardlarında bunca yıl, bunca anı, bunca savaş yoktu da ondan. Ya da belki daha güçlü, daha özlüydü kökleri. Ya da, kimbilir, belki savaşlarını birlikte taşımayı başardılar yabancı topraklara." alıntısı beni etkiledi. Her kim olursa olsun duyarlı biri savaşını yurtdışına çıksa da kendi savaşlarını birlikte taşımayı devam ettiriyor.
Oya Baydar'ın keşke daha erken tanısaydım kitaplarını. Hayallerimiz, umutlarımızı o kadar samimice yazmış ki okurken hissediyorsunuz. O kadar zorluklara rağmen yaşama sevincinin güzelliğini anlatıyor. Sevgiye ulaşma yolunda verilen emekler, birkaç kuruş uğruna yitirilen sevgiler, özveriler... Ayrıca " 1991 yılı Sait Faik Hikaye Armağanı" kazanmış bu kitap. Oya Baydar 12 Eylül 1980 darbesinden hemen önce yurt dışına gitmiş ( Almanya) sonradan darbe nedeniyle geri dönememiş. Bu gidişinden sonra da doğduğu ülkeden kopamamış, kimliğini kaybetmemiş. Mücadele etmiş. İç çekişleri satır aralarında çokça görmek mümkün. Bir dönem öyküsü şeklinde geçen Elveda Alyoşa son bölümde sosyalizmi simgeleyen Berlin Duvarı`nın yıkılışını üzülerek anlatıyor. Türkiye'de sosyalizmi savunan yazar Almanya’da bu sistemin çöküşünü görüyor. İnandığı, uğruna savaştığı, yıllarını vermiş olduğu doğruların yok oluşunu izliyor. Kitapta sıkça sevgi, samimi cümleler, dostluklar, hayaller ve yurt özlemine rastlamak mümkün. Samimi kitapları seviyorum. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar dilerim.
Oya Baydar, 1980-1991 arası Almanya‘da (Federal Almanya) sürgünde yaşar ve bu eserini 89li yılların siyasal değişimlerin olduğu Almanya ülkesinde kısa kısa öykülerle kaleme alır.
Berlin duvarının yıkılışına tanıklık eder. Döneme ait büyük siyasal çalkantıları izler ve tepkilerini duygusallığını dile getirir. Yer yer Türkiye’de yaşadığı ve „solcu“ ortamında bulunduğu döneme değinir.
Kitap beni o kadar içine alamadı, anlatım tarzını beğenmedim.
Birkaç yıl önce 'Kedi Mektupları' kitabını okumuştumÇok beğenmiştim tarzını, ama nedense devamını getirmedim yazarın. İkinci kez şans verdiğim için ben şanslıyım diye düşünüyorum. Öyle güzel bir anlatımı var ki. Ama öyle koşa koşa okunacak kitaplar değil. Yalnızlığı dinginliği sakinliği seven bir tarzı var. Öyle yolda arabada dışarda değil oturup koltuğunuzda yanınızda çayınızla okumalısınız yazarı. Kitabını demiyorum çünkü emin oldum ki tüm kitapları böylesine etkileyici böylesine derin.. Eh benden bu kadar tercih sizin
Geçenlerde Aliye Berger'in hayat hikayesini okurken tanıştım bu kitapla. Daha öncesinde Oya Baydar okumamıştım. 91'de Sait Faik Hikaye Armağanı da alınca okumaya karar verdim. Türkiyedeki kadın yazarları her daim özgür ve cesur çizgilerine _Tezer Özlü, Ayfer Tunç, Ayla Kutlu, Sevgi Soysal, Adalet Ağaoğlu, Leyla Erbil, Firuzan... _hayran kalmışımdır. Ki listeme yeni birini eklemeniz mutluluğunu yaşıyorum. Yorumlarda biraz siyasal ve empoze edici bulanlar olmuş lakin ben hiç bu hisse kapılmadım. Aksine yazarla birlikte kazananın da kaybedenin de olmadığı bu döngünün içinde dipçik seslerinden ve sürgülü kapılar ardından, haki elbiselilerden kaçtım. Onunla beraber bir fotoğraf karesine bakarken hüzünlendim zira fotoğraftakilerin kimi ölüm orucunda, kimi idam sehpasında, kimi işkence altında, kimi kayıp, kimi de kimvurduya gidip haince vurulmuştur. Geçmişte aynı dili konuşanların zamanla bir ölü oluşuna şahit olduk. Otuz dilde karşılığı olan "entarnasyonel" i yıkılan
duvarın ardından avazımız çıktığına bağırarak söyledim. Gidilen bir bit pazarında ucuza satılan insan hayatlarına şaşıracak baktım. Okurken ilk başlarda Can Dündar'ı köşe yazıları tadı verse de sonraları kullandığı imgelerle Murathan Mungan tadı aldım, diyebilirim. Dili çok akıcı ve şiirsel. Oya Baydar siyasi kimliğine takılmadan onun literatüründe savrulmanız dileğiyle
Elveda AlyoşaEdebiyat
Oya Baydar’ın okuduğum ilk kitabı Elvada Alyoşa açıkcası bu kitap Sait Faik ödülünü aldığı için okuma listeme almıştım.Öyküler gayet nitelikliydi ve içersinde çok çok iyi olan bence iki-üç hikaye de vardı.Bunun yanında betimlemeleri, hikayeyi bağlaması çok iyiydi.Fakat bazen kelimelere boğulduğumu da hissetmedim desem yalan olur.
Puan vermedi·171 syf.·
2025 20. kitabı
bir sürgüne, bir döneme ve bir kuşağın yenilmişliğine eşlik etmek gibiydi, o hüznü ve oya baydar'ın bu kitabı yazma sebebini hissediyorsunuz. bir eser çıkarmak için değil, her bir öyküde farklı birine, kendine, bir arkadaşına, bir tanıdığa ya da bir kaybına seslenmesi, içini dökmesi gibi, sanki ayakta kalabilmesi için yazması gerekmiş gibi. dostlarının değişimlerine şaşırması ama sesini çıkaramaması, kayıplarını kabullenmesi, hepsini bir nebze de biz de o yenilmişliği tattığımız için en derinden hissettim.
en'leri seçmeyi hiç sevmem ama çantan neden ağır postacı? ve teyzem yaşadı mı? hikayeleri kalbimde en çok yer edinenler diyebilirim.
kaybedilmiş bir devrimin yasını tutan bir sosyalistin anıları gibi biraz, kurmacalıktan çok uzak gerçekliğe çok yakın. gençlik dönemlerindeki o umutlu, heyecanlı ve atik zamanlarından sonra şimdiki hallerini okumak gerçekliğin yüzünüze çok sert bir şekilde vurması gibi. dönemin acı olaylarına da hep dokunulmuş 6-7 eylül mesela.
büyük hayal kırıklıklarına ve hüzünlere hazırsanız okumanızı tavsiye ederim, günümüzü anlamak için geçmişi okumayı seviyorsanız kesin okumanızı öneririm, kendisi çok sevdiğim bir yazar gerçekten.
İnsanlar, İnançlar ve Yıkılan Bir Duvar
Sıkı sıkıya bağlı olduğunuz bir inanç, temelinden sarsılır ve yıkılırsa ne olur?
Oya Baydar bu kitabında 1989 yılını, duvarın yıkıldığı yılı bir nevi "hüzün yılı" olarak ele almış.
Tarafı olduğu inanca duyduğu naif duygular, öykülerinde kendini belli ediyor.
Kendi adıma, Oya Baydar ile "tanışma" kitabı olarak çok iyi bir kitap. Tabi olarak bunda Baydar'ın gözlem gücü ve etkili anlatımı da büyük pay sahibi.
Sanırım, bir Oya Baydar külliyatı edineceğim.
kitap farklı hikayelerden/iç dökümlerinden meydana geliyor. dolayısıyla her hikaye aynı güzelliği bulmuyor.
kitap benim için; teyzem yaşadı mı ? hikayesi. ah o sessizliği teyzenin kuşaklarca çığlık. ne kadar nif bir sevgi aralarında. ne kadar basit ama taş ağırlığında anlatırken seçtiği kelimeler. yaşım gözümün ucunda okudum valla hikayeyi. kitap bitince de dönüp yeniden okudum.
Oya BaydarEdebiyat
1991 sait faik hikaye armağanı'nı kazanan oya baydar kitabı.
"duraklar", "vedalar", "anımsamalar" ve "bradenburg kapısı'nda ölüm" adlı dört bölümden oluşuyor. bir siyasal sürgünün, uğruna savaştığı değerlerin yıkılışına yakından tanık olduğu bir dönemde, çocukluğunu, ilkgençliğini, aşklarını, arkadaşlarını, kendisini gözden geçirdiği öykülerin dili sıcak. anlatımı dengeli. öyküler, içerikleri itibariyle daha uzun konuşturmak isteseler de yazarı, baydar bu tuzağa düşmeyip öyküleri öykü olarak bırakmayı biliyor.
Yazar Hakkında
Oya BaydarYazar · 21 kitap
Oya Baydar (1940, İstanbul), Türk yazar, sosyolog. Uzun zaman sosyalist siyasetin içerisinde yer almıştır. T24 internet gazetesinde yazarlık yapmaktadır.
Notre Dame de Sion Fransız Kız Lisesi'nde okudu. Lise öğrencisi iken Fransız yazar Françoise Sagan'dan etkilenerek ilk romanını yayımladı. Lise son sınıfta iken yazdığı Allah Çocukları Unuttu adlı gençlik romanını hem Hürriyet gazetesinde tefrika oldu hem de kitap olarak yayımlandı. Bu roman yüzünden neredeyse okuldan atılıyordu. Lise yıllarında yazdığı ilk romanlarından sonra yazmaya ara verdi, uzun zaman siyasetle uğraştı, olgunluk çağında yeniden edebiyata döndü.
1964'te İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nü bitirdi ve bu bölüme asistan olarak girdi. "Türkiye'de İşçi Sınıfı'nın Doğuşu ve Yapısı" konulu doktora tezinin Üniversite Profesörler Kurulu tarafından iki kez reddedilmesi üzerine, öğrenciler olayı protesto için üniversiteyi işgal ettiler. Bu olay ilk üniversite işgali eylemi oldu. Baydar, daha sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi'nde asistanlık yaptı.
1971'deki 12 Mart Darbesi sırasında, Türkiye İşçi Partisi ve Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) üyesi olarak, sosyalist kimliği nedeniyle tutuklandı ve üniversiteden ayrıldı. 1972-1974 arasında Yeni Ortam, 1976-1979 arasında Politika gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Eşi Aydın Engin ve Yusuf Ziya Bahadınlı ile birlikte İlke dergisini kurdu. Sosyalist yazar, araştırmacı ve eylem kadını olarak tanındı.
12 Eylül Darbesi sırasında yurtdışına çıktı ve 12 yıl boyunca Almanya'da sürgünde kaldı. Burada, sosyalist sistemin çöküş sürecini yakından yaşadı. Bu süreci 1991'de yayımladığı Elveda Alyoşa adlı öykü kitabında anlattı.
1992'de Türkiye'ye döndü. Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı'nın ortak yayınları olan İstanbul Ansiklopedisi'nde redaktör ve Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi'nde genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Türkiye'ye döndükten sonra ardı ardına yayınladığı öykü ve romanları ile çok sayıda ödül kazandı ve sevilen bir yazar oldu.
Ödülleri
- Elveda Alyoşa ile 1991 Sait Faik Hikaye Armağanı
- Kedi Mektupları ile 1992 Yunus Nadi Roman Ödülü
- Sıcak Külleri Kaldı ile 2001 Orhan Kemal Roman Ödülü
- Erguvan Kapısı ile 2004 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü
- Hiçbir Yere Dönüş ile 2011 Akdeniz Kültür Ödülü
