Çöplüğün Generali
Oya BaydarYazar:
Oya Baydar
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
264
Basım Tarihi:
Mart 2009
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750710889
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Oya Baydar'ın yarı ütopik bu romanı aslında bir uyarı niteliğinde. Geleceğe, şimdiye, geçmişe ve bizlere dair. Roman her ne kadar yarı ütopik olsa da çok uzak bir gelecekte değil yaşananlar. Bu tür romanlarda okurun tarafında genellikle oluşan yanlış bir kanı vardır: Kitapta anlatılanlar yalnızca geleceğe çağrıdır. Hayır, bu çağrılar yalnızca geleceği değil, şimdiyi hatta geçmişi bile insana sorgulatma potansiyeline sahiptir. Romanın kendisi de zaten bunu insana gösteren bir yapıya sahip. Kitapta genel olarak "gören körler", "duyan sağırlar" anlatılmakta. Yakın bir gelecekte ve ülkede çöplüklerde, boş arazilerde gömülmüş bomba, silah ve mermiler bulunur. Bu durum bir yazarın dikkatini çeker, tüm bunları içeren bir roman yazmaya başlar. Romanını tamamlayamadan ortadan kaybolur. Yazarın kaybolmasından yaklaşık yarım asır sonra geçen hikayede yazarın yazdığı şeyler ve kimi olaylar kahramanımızın dikkatini çekmeye başlar. Sonrasında gelişecek olan olaylar birçok kişiyi etkisi altına alacaktır. Konusu dışında, anımsattıkları ile öne çıkan Çöplüğün Generali, insanı düşünmeye ve sorgulamaya itiyor. İnsanların bilip de suskun kalması, farklılık oluşturacağından korktuğu için "farkındalık" geliştirememesi gözler önüne serilmiş. Farklılık rahatsız edicidir, çünkü ortada bir "alışılmış" vardır. Sırf "alışılmış" olduğu için yanlışları doğru kabul etme gibi bir çılgınlığı da anlatmış bize Baydar. Farkındalık konusu toplumsal hayat da dahil birçok konuda geçerli. Şayet bu, insanların farklılığı yanlış kabul etmesinden; nadir olan bir şeyi yok sayma eğilimlerinden kaynaklanıyor. "Farklı" olarak tanımlayabileceğimiz birçok insanı da toplumdan dışlamamız da bu yüzden olsa gerek diye düşünüyorum. Sırf bizden biri olmadığı, bize benzemediği için dışlanan kişilerden bahsediyorum. Bu
Kitabı okuyup bitirdikten sonra kitaba çok abartılı ve yazarın anlattığı kadar gerçekle bağdaşamayacak kadar kirli bir dünya olduğunu hayatıma yakıştıramadım. O gün akşam televizyonu açtım ve ölenler, bombalar, patlamalar, terör, zulüm her yerde kol geziyordu. Bugüne kadar bu kadar berbat bir dünyada yaşadığımın farkına varmamıştım. Aydınlandım ! Puanımı hemen değiştiriyorum. Yazara haksızlık etmek istemiyorum. Anlattığı kadar yerden kurşunların bitmediği bir dünyada yaşıyoruz maalesef. Bir laf vardır ya "Bilginin hangi kitapta olduğunu bilemezsiniz" diye. Ben bilgiyi farkındalık olarak değiştiriyorum. Bilinçlerinizin aydınlanması dileğiyle. Barışla kalın.
çöpten general1000Kitap
Bilinmeyen bir zaman... bilinmeyen bir ülke... patlayan bombalar... yok olan insanlar... ve özgürlük için savaşan sen! Çöplüğün generali okuyucusunu derinden etkileyecek bir eser! Tavsiye ederim
Oya Baydar
Guya sahip oldugumuz huzur ve guvenlik ugruna;soru sormaktan kacmamiz, bana dokunmayan yilan bin yasasinciligimiz, olan biteni kaniksama halimiz,unuturak iyilesmeye calismamiz, esas iyilestirici olanin unutmak degil hatirlamak oldugu..Oya BAYDAR bizi bunlari dusunmeye davet ediyor, hayali fakat tanidik bir ulke anlatiyor..
düşündürten, sorgulatan ve ayrıca Oya Baydar'a rastlanmayan bir kitap. Diğer eserlerine göre daha farklı ve Oya Baydar bu kitabı farklı bir yazar gibi yazmış..
Yazar Oya BAYDAR’ın okuduğum ilk romanı. Çöplüğün generali ismini duyunca bana çok cazip gelmişti fakat okumaya başlayınca kitaptan istediğim tadı alamadım. Yazar romanın da, adı belli olmayan hayali bir ülkede ve adı belli olmayan roman karakterleri üzerinden ülkede yaşanan bir takım siyasi olayları kurgulayarak okuyucuya anlatmaya çalışmış. çöplükte ve arazideki bombalar mühimmatlar bir yerde gömülü cesetler, faili meçhul cinayetler günümüze uyarladığımızda yabancısı olmadığımız şeyler zaten. Sadece unutkanlık yapan virüs olayı ilgimi çekti, günümüze nasıl uyarlarım diye düşündüm. Aklıma “Stockholm Sendromu.” geldi. Yani ‘’Mahkûmun cellâdına âşık olma hali’’ ülkemizde şu anda bu durum mevcut zaten...
Eserde günümüz dünyasına ütopik bir bakış açısıyla yaklaşılmış. Anlatılanlar; faili meçhul cinayetler, bahçeye gömülü mühimmatlar, gelişi güzel patlayan bombalar ve daha nicesi bunların hepsi yaşadığımız şu günlerden aşina olduğumuz şeyler olmasına rağmen hala net olarak hiç birine herhangi bir farkındalık geliştirmemiş olmamıza bir uyarı niteliğinde Oya Baydar'ın eleştirel üslubu. Yazar dünyamızın bu müphem halini farklı açılardan anlatan kısa kısa hikâyeler halinde anlatmış eserinde. Bu eser de en hoşuma giden şey, hikâyelerin net bir sonlarının olmaması. Sonlar okuyucunun kendi fikriyatına bırakılmış, böylelikle kitabı okurken herkes kendi ütopyasından bir parça katabiliyor. Bu da okuyucuya farkındalık kazandırıyor. Zaten farkında olanlarsa ben gibi ah ederek hatırlıyor acı dolu dünyanın çaresizliğini...
Kitap bittiğinde bende uyandırdığı his Küçük Prens etkisi oldu. Kitabın başında yer alan olay ve karakterler birbirinden uyumsuz gözüküyordu. Tek ortak nokta çöplükte yaşayan çocuklar, çöplerde , parklarda bulunan ve patlayan silahlar, mühümmatlardı. Ancak yazar kitabın sonunda tüm olay ve karakterleri birbiri ile son derece başarılı bir şekilde birleştirmeyi başardı. Bu sefer yazar kendisini de hikayenin kahramanlarından biri yapmıştı. Kitapta en çok vurgulanan görmedim, duymadım, bilmiyorum diyerek 3 maymunu oynayan ve her şeyi çabuk unutma eğilimini tercih eden toplumsal bakışa eleştiriydi. Sanırım bu eğilim yıllar geçse de değişmeden gelecek kuşaklara miras kalmaya devam ediyor. O yüzden aradan geçen zamana rağmen okuduklarımız bize hep bugün yaşanıyor gibi geliyor. Kitaptaki ilginç noktalardan birinin de unutma virüsünün tüm ülkeyi etkisi altına alması ve virüslerin toplumsal etkisini anlatması oldu benim için. Kitap corono günlerinden önce yazıldığı için bugün yaşadıklarımızı hedeflemese de bugünlere ışık tuttuğu kesin.
Puan vermedi·264 syf.·
2020 5. kitabı
Bir postmodern dünya eleştirisi. Başta anlaması zor gibi oluyor ama sonra olaylar çözülüyor ve neresinden tutsanız elinizde kalacak günümüz dünyasının bir panoraması gözler önüne seriliyor.
Çöplüğün Generali
...unutmamız, hatırlamamamız, sorgulamamamız karşılığında satın aldığımız sıcak statükolarımız;
huzur ve güvenlik uğruna bazı soruları sormaktan vazgeçmelerimiz; olan bitenin artık olağan gelmesi,
Çöplüğün Generali
Reklam
Yazar Hakkında
Oya BaydarYazar · 21 kitap
Oya Baydar (1940, İstanbul), Türk yazar, sosyolog. Uzun zaman sosyalist siyasetin içerisinde yer almıştır. T24 internet gazetesinde yazarlık yapmaktadır.
Notre Dame de Sion Fransız Kız Lisesi'nde okudu. Lise öğrencisi iken Fransız yazar Françoise Sagan'dan etkilenerek ilk romanını yayımladı. Lise son sınıfta iken yazdığı Allah Çocukları Unuttu adlı gençlik romanını hem Hürriyet gazetesinde tefrika oldu hem de kitap olarak yayımlandı. Bu roman yüzünden neredeyse okuldan atılıyordu. Lise yıllarında yazdığı ilk romanlarından sonra yazmaya ara verdi, uzun zaman siyasetle uğraştı, olgunluk çağında yeniden edebiyata döndü.
1964'te İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nü bitirdi ve bu bölüme asistan olarak girdi. "Türkiye'de İşçi Sınıfı'nın Doğuşu ve Yapısı" konulu doktora tezinin Üniversite Profesörler Kurulu tarafından iki kez reddedilmesi üzerine, öğrenciler olayı protesto için üniversiteyi işgal ettiler. Bu olay ilk üniversite işgali eylemi oldu. Baydar, daha sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi'nde asistanlık yaptı.
1971'deki 12 Mart Darbesi sırasında, Türkiye İşçi Partisi ve Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) üyesi olarak, sosyalist kimliği nedeniyle tutuklandı ve üniversiteden ayrıldı. 1972-1974 arasında Yeni Ortam, 1976-1979 arasında Politika gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Eşi Aydın Engin ve Yusuf Ziya Bahadınlı ile birlikte İlke dergisini kurdu. Sosyalist yazar, araştırmacı ve eylem kadını olarak tanındı.
12 Eylül Darbesi sırasında yurtdışına çıktı ve 12 yıl boyunca Almanya'da sürgünde kaldı. Burada, sosyalist sistemin çöküş sürecini yakından yaşadı. Bu süreci 1991'de yayımladığı Elveda Alyoşa adlı öykü kitabında anlattı.
1992'de Türkiye'ye döndü. Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı'nın ortak yayınları olan İstanbul Ansiklopedisi'nde redaktör ve Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi'nde genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Türkiye'ye döndükten sonra ardı ardına yayınladığı öykü ve romanları ile çok sayıda ödül kazandı ve sevilen bir yazar oldu.
Ödülleri
- Elveda Alyoşa ile 1991 Sait Faik Hikaye Armağanı
- Kedi Mektupları ile 1992 Yunus Nadi Roman Ödülü
- Sıcak Külleri Kaldı ile 2001 Orhan Kemal Roman Ödülü
- Erguvan Kapısı ile 2004 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü
- Hiçbir Yere Dönüş ile 2011 Akdeniz Kültür Ödülü
