Öyle bir kitap ki...
Okudukça insanlardan nefret ettim, kendimden de...
İnsanın acizliğini, tembelliğini, iradesizliğini, alışkanlıklarını, çirkinliğini ve aşk sandığımız şeyi öyle güzel anlatmış ki Sabahattin Ali...
Hayatta bir anlam arayanların, aradığı şeyi bulmuş olduğunu düşenerek kendilerini o boşluğa bırakmaları çok felaket bir durum.
Birde gerçek sevgiyi bulduğumuzu sandıklarımız...
Kitabı okurken karakterlerin yerine kendimi koyduğumda o kadar içim daraldı ki tabii güzel olan da yazarın bu karakterleri ve olayları bu kadar güzel betimleyebilmesi olmalı.
Aslında tüm suçu şeytana atarak kendi oluşturduğumuz bahaneye nasılda kanıyoruz.
Yazarın dediği gibi
"İÇİMİZDE ŞEYTAN YOK."
" İÇİMİZDE ACİZ VAR, TEMBELLİK VAR, İRADESİZLİK, BİLGİSİZLİK VE HEPSİNDEN DAHA KORKUNÇ BİRŞEY:
HAKİKATLARI GÖRMEKTEN KAÇMA DURUMU VAR."