Hayyüne’ye atfedilen şu metin züht ile muhabbet arasında bir anlam sunması ve hüzünden muhabbete doğru değil muhabbetten hüzne doğru bir fikri yansıtmasıyla dikkat çeker:
«Kim Allah’ı severse ünsiyet bulur; kim ünsiyet bulursa neşe dolar; kim neşe dolarsa özlemi artar; kimin özlemi artarsa hayrete düşer; kim hayrete düşerse kulluk eder;86 kim kulluk ederse kavuşur; kim kavuşursa birleşir; kim birleşirse bilir; kim bilirse yakınlaşır; kim yakınlaşırsa uyumak bilmez ve üzerine hüznün şimşekleri çakar.»87
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.