Kendine yöneltilen 'Tutunamayanlar ile ne yapmak, neyi vermek istediniz?' sorusuna şu cevabı veriyor Oğuz Atay: Tutunamayanlar ile çok basit bir iş yapmak istedim; insanı anlatmayı düşündüm. Kapalı dünyalar içinde yaşayan yazarların bile bu cümleye hemen isyan edeceğini, “Peki herkes ne yapıyor?” diye öfkeleneceğini bildiğim halde bu basit gerçeği söylemekten kendimi alamıyorum. Selim Işık, birçok tutunamayanın bileşkesidir.
Turgut, arkadaş hatta bana göre dost kelimesinin bir örneği; arkadaşı Selim' in ölümünden sonra sarsılmış, hatta öldüğüne belli bir müddet inanmamıştır.
Selim, okuduğu dönemlerde aptal yerine koyulan, haddinden fazla kendini küçümseyen ve belli bir süre sonra bundan vazgeçip ölümü bekleyen, ölümü beklerken ölümün gelişinden korkan biridir. Çok kitap okuyan, sınıfın en zeki öğrencisidir. Arkadaşının öldüğüne inanmadığı için, onun arkadaşları ile görüşmeye karar verir. Ne yazık ki bütün sonuçlar Selim' in öldüğünü gösterir. Son olarak Selim'in günlüğünü bulur sayfa sayfa okur. Bazı günlerinde hayattan ümidini kesen Selim, günlüğü yazdığı bazı günlerin tarihini atmaz.
Herkesin bir dönem tutunamadığı anlar oluyor ama tüm hayatını böyle yaşayanlar da var. Bu kitap tam olarak bunun için var.
Yazarın da dediği gibi ölümüm iyilik sağlık arasında olacak; özetim kötü ve iyi arasında okurlarla buluşacak.
Severek okuduğum bir kitaptı, okumanızı tavsiye ederim. Sürekli okuyup çokça öğrenen ve hayatına uygulayabilenlerden olmak dileğiyle.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.