Bir kadının kendine ve çevresine yabancılaşmasını çok doğal bir şekilde okuyorsunuz. Okumak derken içinize işleye işleye yapıyor bunu Plath çünkü bir roman karakterinden çok kendi hayatından izler taşıyor eseri. Bunalımları, intiharı.. Ona göre ölmek bir sanattı ve kendisi gerçek bir sanatçı..