#Camdaki Kız#
Yazarın " Kral Kaybederse" kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı.Yazarın yalin ve insanın içine işleyen müthiş bir anlatımı var. Yazarin sık sık iç sesiyle olaya müdahil olmasi da kitaba ayrı bir hava katmakta. Yazar yasanmiş bir hikayeyi öyle güzel kurgulayarak anlatiyorki insan hiç sıkılmadan bir çırpıda kitabı bitiriveriyor.
Kitabın konusunun gerçek olmasi dolayisiyla, okuduktan sonra haber sayfalarında geçmişe dönük araştırma bile yaptırıyor bu kitap insana.
Ben yazarın anlatım tarzını ve samimiyetini çok beğendim. İnsanı sıkmadan hayata dair gerçek yaşanmışlıklar üzerinden, psikoterapik mesajlar vermesi çok iyi diyebilirim.
Yazarın okuduğum diğer kitabında da olduğu gibi, bu kitabında da, İnsanın geçmişinin, özellikle çocukluğunun geleceğini nasıl şekillendirdiği, geçmişindeki korkuları yenmenin ne denli önemli olduğunu bizlere anlatmakta.
Yazarın kitapta üzerinde en çok durduğu husus; Kader motifi ve bilinçdışı.Hastaları analiz ederken bu kavramlari sık sık açıklamakta, olayları ve davranışları bu kavramlarla bağdaştırmaktadir. Yazar kader motifini psikolojide tekrarlayan döngüler, insanın kendi ödülünü de cezasını da kendisinin bulması, insanin dönüp dolaşıp çocukluk travmalarını kendine tekrar tekrar yaşatması şeklinde anlatmaktadır. Yazar bu hususları hayata dair örneklerle tasvir ederek ve açıklayarak bizlere anlatmaktadır.
Aslında yazarın okumuş olduğum her iki kitabından da, insanın yaşadıklarının ve ilerde yaşayacaklarinin, çocukluğundan itibaren şekillendiği, insanın çocukluğunda yaşadıkları yalnizlik, sevgisizlik, umutsuzluk, terk edilme, aşağılanma, değer verilmeme ve insanın karanlığa itilmesinin, geleceğini olumsuz olarak nasıl etkilediği anlatılmaktadir.
Kitabın hüzünlü bir havası var. Başlangıcından bitişine kadar bu hüzünlü hava hep devam etmekte. Kitabın sonuda müthiş bir şekilde sona ermekte.
Kitaptan alintilar;
-Çocukluğunda aşağılanan, hırpalanan, adam yerine konulmayan çocuklar, günün birinde onlara aynı bu duyguları yaşatacak birileri mutlaka bulurlar.
-Ben hep derim, parayla, yatla, katla, ihtişamla insan mutlu olamaz. O yatlarda, katlarda sevgi varsa, paylaşım varsa ancak o zaman insanlar bunların içinde mutlu olurlar
-Kavga gürültünün eksik olmadığı evlerde büyüyen özellikle kiz çocukları, o annelerin, çocuğu olmaktan çok dert ortağıdır.Kocalarinin onlara yaptığı haksızlığa tanıklık eden bu çocukları dert ortağı gibi gördüklerinden onlardan her zaman yardım ve destek beklerler.
-Birini kendinize düşman etmek istiyorsanız, onunla ilgili kurmayın yeter.
-İnsan hayatin dilini, ilk yedi yaşına kadar büyüdüğü evde öğrenir. O artık kişinin anadilidir.Gerisi ogrenilsede pek fazla hükmü yoktur.
-Siz hayal kurarken hayat sizin için plan yapmakla meşguldür.
-Hastalığın sevgisizlikten, şifanın ise her zaman sevgiden, şefkatten geldiği bilinmektedir.
-Küçükken çekilen acıların ateşi kolay kolay unutulmuyor ve izlerini hayatımız boyunca üstümüzde taşıyoruz.
Kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitap. Okuyanin hayata dair çok şey bulabileceği bir kitap. Herkese keyifli okumalar dilerim.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.