Birkaç yıl sonra tekrar okumama rağmen bitirdikten sonra yine ben de aynı tesiri bırakmış ve neden en sevdiğim roman olduğunu tekrar farketmemi sağladı.Öyle güzel kitaptır ki her okuyan kitapta kendinden bir şeyler bulabilir.Sebahattin Ali, karakterlerin içsel dünyasını,yolculuklarını o kadar güzel kaleme almış ki sanmıyorum ki bu zamana kadar okuduğum ve okuyacağım kitaplarda karakterleri bu kadar iyi yazılmış olsun...”Hafız Hüsamettin” karakterini o kadar güzel kaleme almış ki gözlerimin önünde eriyip gitmesine şahit oldum.Kitap başlı başına ülkenin analizi gibi toplumsal baskıyı, bir şey bildiğini sanıp dolaşan kesimi, sığ düşüncelileri, geçim sıkıntısı yaşayanları...
“Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak tekrar karşılaşırız ve gülüşerek birbirimize ellerimizi uzatırız.”
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.