Jack London'ın okuduğum 4. eseri olmakta kendisi. Açık konuşmak gerekirse tüm gün anlatsam bir miktar ifade edebilirim jack london'ın kaleminin büyüsünü. "Beyaz diş" ile "Vahşetin çağrısı"eserlerini okurken kendime hep şunu sormuştum: köpekler ve kurtlar üzerinden bu sembolik göndermeleri, bu hoş çağrışımları sağlayabiliyorsa bir yazar, temasının insan üzerine olduğu diğer eserlerinde kim bilir neler sunar da çarpıcı gerçekleri dosdoğru gözler önüne serer? Cevabını da daha kitabı yarılamadan almış oldum. O kuvvetli doğa tasfirleriyle resmen uzun metraj film edasıyla bizlere uzaklarda, okyanusların ötesinde bir yolculuk sağlarken Wolf Larsen ve Humphrey Van Weyden arasındaki felsefi tartışmaların ardından Maud'un gelmesi ile birlikte yoğunluğu artarak devam eden Materyalizm-İdealizm çarpışması ile hem edebi hem de felsefi olarak doygunluğa eriştiren bir eser bırakmış diyebilirim London için. Çıktığımız bu yolculuk boyunca birçok kişiyle haşır neşir oluyoruz her karakterin görüntüsünün yüksek çözünürlükte hayalinizde canlandığını tahmin ediyorum. Özellikle o kanlı canlı yarattığı nefes alabilen karaktere ne demeli? Kim olduğunu kitabı okuyanlar çoktan anladı:Wolf Larsen...
Evet diyeceklerim bu kadarla sınırlı değil tabiki lâkin okumayanları da sıkmak istemem. Okumayı düşünüyorsanız tereddüt etmeden alın ve yaşayın demek istiyorum.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.