Kitabı okurken günümüzle kıyaslamadan duramıyor insan. Adeta yazar o günlerden bu günlere ışık tutmuş. Baskının, korkunun, sorgulamadan itaat etmenin her iki taraf için de sonuçları ortada. Sorgulamaya kalkan susturuluyor, şartlar normelleştiriliyor, öyle olması gerektiğine inandırılıyor. Bu yönetim bir kesimi göklere çıkarırken,diğer bir kesim sömürüldüğünün farkında bile değil. Hep daha fazlası için zorlanıyorlar. Kendi güçlerinin farkına varmamaları için katı kurallarla, gövde gösterileriyle baskı altına alınıyorlar. Bir süre sonra hatırlamayan, sorgulamayan bir nesil oluşuyor ve bu durumun kendileri için en iyisi olduğuna inandırılıyorlar. Yola çıkarken edinilen tüm ilkeler ise iktidar hırsıyla unutturuluyor, ustaca değiştirilip çeşitli hilelerle hep öyleymiş gibi kabul ettiriliyor. Hayvanların kaçtığı insan yönetimi domuzların bu hırsı tatmasıyla daha da beter oluyor. Kitabın sonunda ise eşitlikten başka bir şey istemeyen, insanlaşmaktan kaçınan hayvanlar çarpıcı gerçekle yüzleşiyorlar, yaşadıkları hayal kırıklığı kelimelerle tarif edilemese de yazarın ve çevirmenin ustalığıyla okurlara hissettiriliyor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.