Öncelikle güncel bir kitap değil onu belirteyim.2004 basimi benim elimdeki . Kitaplığımda bir köşede unutulmuş gönlüm el vermedi okunmadan kalmasina ve okudum. Çabuk okunuyor zaten.Ahmet Altan ‘ın okuduğum ikinci kitabi. Daha önce "isyan günlerinde aşk" kitabini okumuştum.
Dilini sade bulmakla beraber genelde sıkıldığım bir tarzı var Ahmet Altan ‘ın. Yine de her emeğe saygı duyduğumdan ve de elimde başka kitap olmadığından kendisine bir şans daha verdim.
( herkes 58. Şansı hak eder yani sonuçta)
Kitap birbirinden bağımsız 30 hikayeden oluşuyor. Bazen bir sohbet havasında bazen hikaye havasında kaleme alınmış 30 hikaye...
Kendimi ve hayatımı bol bol sorguladığım bir okuma serüveni oldu yine benim için. ( Bu aralar sürekli sorguluyorum zaten)
Hepimizin parcasi kayıp bir bulmaca olduğunu , hatta içimizde bir başkası icin ayrılmış bi yer olduğunu düşünüyor Ahmet Altan. ( Bu noktada kendisine katılıyorum. Içimde parçası kayıp bir puzzle var) Içimizdeki o boşluğun kayıp parçanın duygularımızda bir girdap yarattığını düşünüyor "karşımızdaki her kadin yada erkeğe o boşluğa uyacak mi diye bakiyoruz " diyor. Elimizde sindirella ayakkabisi acaba ayakkabinin sahibi bu mu diye bakıyoruz. Tam olarak neyi aradığımızi kendimizde bilmiyoruz gerci de..
Bu arayis icinde bize hükmeden duyguları ve duygularınızın kölesi oldugumuzu anlatan hikayeler geciti aslinda bu kitap. Aşk, öfke kıskançlık özlem bunlarin hepsinin bizi esir aldığı hikayeler geciti.
Bir duygular karmaşası icinde kendi bilinmezligimize yaptığımız yolculukta derinlerimizdeki ışığı ortaya çıkarmaya çalışmış yazarımız. Okudukça kendimi bulduğum yerler oldu tabi ama genel anlamda sıkıldığım bir okuma seruveni oldu benim icin. Okumak isteyene keyifli okumalar dilerim
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.