Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2020 36. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 27 Mayıs 2020 01:43
Kitap iki yazarın kurgu sanatı hakkındaki görüşlerinden oluşuyor. İngiliz romancı Walter Besant kurgunun sanat olarak görülmesi üzerine bir makale yayınlıyor. Bunun üzerine 
Henry James destek olmak ve kendi düşüncelerinden de bahsetmek için başka bir makale yayınlıyor. Kitabın ilk 50 sayfası Walter Besant'ın makalesi, son 30 sayfası ise Henry James'in makalesinden oluşuyor.
Walter Basent'in görüşleri kitabın başında yazdığı üç önermeyle başlıyor.
1-) Kurgu, diğer resim, heykel, müzik ve şiir sanatlarının kardeşi ve eşiti olarak görülmeye her bakımdan layık olan bir sanattır. Çalışma alanı, kardeşi olan her bir sanat dalı kadar sınırsız, olasılıkları geniş ve faziletleri her birininki kadar takdire şayandır.
2-) Tıpkı diğerleri gibi, kurgu da genel yasalar tarafından yönetilen ve yönlendirilen bir sanattır; bu yasalar da ahenk, perspektif ve orantı kurallarının kesinlik ve hassasiyetiyle ortaya konularak öğretilebilir.
3-) Güzel sanatların diğer dalları gibi kurgu da mekanik sanatlardan öyle uzaktır ki, hiçbir kural ya da yasa bu sanatı doğal ve gerekli yeteneklere hali hazırda sahip olmayan birilerine öğretemez. (Sayfa 9)
Walter Besant kurguyu diğer tüm sanat dallarından (resim, müzik, şiir vb.) üstün gördüğünü söyleyerek kurguyu sanat dahi görmeyenlerle adeta dalga geçmiştir.
Ayrıca roman yazmak isteyenlere roman yazmanın ciddi bir iş olduğunu söylüyor yazısında ve roman yazarken uyulması gereken kurallardan bahsediyor. İlk olarak dil bilgisi bilmenin önemini vurguluyor.
"Dil bilgisini bilmenin insanın o dili öğrenmesini ya da müzik bilimine ilişkin bilgisinin kişinin bir enstrümanı çalmasını sağlamayacağı gibi, kurallar da insanı romancı yapmaz. Yine de kurallar öğrenilmelidir." (Sayfa 21)
İkinci olarak da kurguda yoktan yaratılan, kişisel gözlem ve deneyimlerin sonucu olmayan her şeyin değersiz olduğundan bahsediyor. Buna katılmayabilirsiniz. Ancak burada demek istediği kitabı yazarken abes hataların yapılmaması gerektiği. Mesela 1930'larda bir İstanbul beyefendisinden bahsederken tişört ve şort giydiğini söyleyemezsiniz.
Makalenin devamında Walter Besant, roman yazmak isteyenler için çok faydalı bilgiler veriyor. Ben yazar olabileceğimi düşünmüyorum ancak bu işe gönül verenlerin bu kitabı kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kurgu sanatı için her şeyden önce betimleme yetisine, hakikate, aslına uygunluğa, gözleme, seçime, kavrayış ve taslakta açıklığa, amaca ulaşmak için doğrudan hareket edilmesine, anlatıcının, hikayesinin gerçekliğine içten bir şekilde inanmasına ve işçiliğin güzel olmasına ihtiyaç duyar. (Sayfa 34)
Walter Besant, makalesine ek olarak kısa bir yazı daha yayınlamış. Ek bölümünde bahsettiği en önemli tavsiyesi ise yayınevlerine romanların yayınlanması için asla para verilmemesi gerektiğidir.
"En iyi yayıncılardan yarım düzinesini denediniz ve hepsi tarafından reddedildiyseniz, eserinizin yeterli olmadığının farkına varmalısınız. Roman yayınlamak için asla, asla ama ASLA para ödemeyin." (Sayfa 47)
Walter Besant'ın makalesinden sonra Henry James onun görüşlerine destek olmak ve kendi fikirlerinden bahsetmek için bir makale yazıyor. Kitabın son 30 sayfası ise bu makaleden oluşuyor. James bu yazısında Walter Besant gibi kurgunun önemsenmemesinden dem vuruyor. O da kurgunun bir sanat olarak görünmesini savunuyor. Yazısının devamında da Besant gibi roman yazacaklara çok faydalı bilgiler veriyor.
Bu makaleler 1900'lü yılların başında yazılmış dahi olsa günümüzde de geçerliliğini koruyan bilgiler içeriyor.
Herkese keyifli okumalar...
Henry James destek olmak ve kendi düşüncelerinden de bahsetmek için başka bir makale yayınlıyor. Kitabın ilk 50 sayfası Walter Besant'ın makalesi, son 30 sayfası ise Henry James'in makalesinden oluşuyor.
Walter Basent'in görüşleri kitabın başında yazdığı üç önermeyle başlıyor.
1-) Kurgu, diğer resim, heykel, müzik ve şiir sanatlarının kardeşi ve eşiti olarak görülmeye her bakımdan layık olan bir sanattır. Çalışma alanı, kardeşi olan her bir sanat dalı kadar sınırsız, olasılıkları geniş ve faziletleri her birininki kadar takdire şayandır.
2-) Tıpkı diğerleri gibi, kurgu da genel yasalar tarafından yönetilen ve yönlendirilen bir sanattır; bu yasalar da ahenk, perspektif ve orantı kurallarının kesinlik ve hassasiyetiyle ortaya konularak öğretilebilir.
3-) Güzel sanatların diğer dalları gibi kurgu da mekanik sanatlardan öyle uzaktır ki, hiçbir kural ya da yasa bu sanatı doğal ve gerekli yeteneklere hali hazırda sahip olmayan birilerine öğretemez. (Sayfa 9)
Walter Besant kurguyu diğer tüm sanat dallarından (resim, müzik, şiir vb.) üstün gördüğünü söyleyerek kurguyu sanat dahi görmeyenlerle adeta dalga geçmiştir.
Ayrıca roman yazmak isteyenlere roman yazmanın ciddi bir iş olduğunu söylüyor yazısında ve roman yazarken uyulması gereken kurallardan bahsediyor. İlk olarak dil bilgisi bilmenin önemini vurguluyor.
"Dil bilgisini bilmenin insanın o dili öğrenmesini ya da müzik bilimine ilişkin bilgisinin kişinin bir enstrümanı çalmasını sağlamayacağı gibi, kurallar da insanı romancı yapmaz. Yine de kurallar öğrenilmelidir." (Sayfa 21)
İkinci olarak da kurguda yoktan yaratılan, kişisel gözlem ve deneyimlerin sonucu olmayan her şeyin değersiz olduğundan bahsediyor. Buna katılmayabilirsiniz. Ancak burada demek istediği kitabı yazarken abes hataların yapılmaması gerektiği. Mesela 1930'larda bir İstanbul beyefendisinden bahsederken tişört ve şort giydiğini söyleyemezsiniz.
Makalenin devamında Walter Besant, roman yazmak isteyenler için çok faydalı bilgiler veriyor. Ben yazar olabileceğimi düşünmüyorum ancak bu işe gönül verenlerin bu kitabı kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kurgu sanatı için her şeyden önce betimleme yetisine, hakikate, aslına uygunluğa, gözleme, seçime, kavrayış ve taslakta açıklığa, amaca ulaşmak için doğrudan hareket edilmesine, anlatıcının, hikayesinin gerçekliğine içten bir şekilde inanmasına ve işçiliğin güzel olmasına ihtiyaç duyar. (Sayfa 34)
Walter Besant, makalesine ek olarak kısa bir yazı daha yayınlamış. Ek bölümünde bahsettiği en önemli tavsiyesi ise yayınevlerine romanların yayınlanması için asla para verilmemesi gerektiğidir.
"En iyi yayıncılardan yarım düzinesini denediniz ve hepsi tarafından reddedildiyseniz, eserinizin yeterli olmadığının farkına varmalısınız. Roman yayınlamak için asla, asla ama ASLA para ödemeyin." (Sayfa 47)
Walter Besant'ın makalesinden sonra Henry James onun görüşlerine destek olmak ve kendi fikirlerinden bahsetmek için bir makale yazıyor. Kitabın son 30 sayfası ise bu makaleden oluşuyor. James bu yazısında Walter Besant gibi kurgunun önemsenmemesinden dem vuruyor. O da kurgunun bir sanat olarak görünmesini savunuyor. Yazısının devamında da Besant gibi roman yazacaklara çok faydalı bilgiler veriyor.
Bu makaleler 1900'lü yılların başında yazılmış dahi olsa günümüzde de geçerliliğini koruyan bilgiler içeriyor.
Herkese keyifli okumalar...
··
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.