Şair Cahit Zarifoğlu,
hayatımızın anlamını okurlarına derinden hissetmesine uzanıyor..
Yaşadığı çevresindeki arkadaşları ile bütünleşiyor..
Hüzünü ve sabrı kelimelere işliyor..
" Başını eğmiş zalimleri dinlersin
Dersin 'lokmam ellerinde'
Filistin bir sınav kağıdı
Her mü'min kulun önünde.."
" İçim büyük sabırla haşlandı
İçim ey İçim bu yolculuk nereye
Yine bir şehrin ölümünü başlatır gibisin.."
" "Yedi adam biri bir gün
bir bela gördü
gereğini belledi.."
" Ay gece olunca pay eder ayrılığı
Ey güzelce yakalandığım
Mutlulukla sunulan
Bize bahşedilen armağan kılınan
Ayrılık sen ki
Aşkın ve sanatın
Durmadan doğumlar getiren anası.."
Teşekkür ediyorum..