Bir kadının kendisini sevmeyen ve hatta tanımayan bir adama duyduğu büyük neredeyse takıntı sayılabilecek bir aşkı kendi ağzından dinlediğimiz bu kitabın en etkileyici tarafı adamın kadını hiçbir zaman tanımamış olması. Yolları birkaç kere kesişmesine ve kadının ona her yıl çiçekler göndermesine rağmen adamın kafasında kadının yüzü silik bir anı olarak bile canlanamıyor. Ve kadının hayatında bir anı olarak bile kalamadığı bu adamdan hiçbir beklentisi olmaması okurken onun için üzülmeme hatta ona acımama neden oldu. Adama ise kızmak istiyor ama kızamıyorum çünkü ona âşık olan kadın bile yapmadıkları için ona kızgın değil. Hiçbir şey beklememiş ki hiçbir şey istememiş. Ama bu noktada biraz da böylesi bir duyguya aşk denebilir mi diye düşündürüyor insanı. Birini böylesine sevmek mümkün mü gerçekten acaba? Anlatım ise fazlasıyla etkileyici. Yazarın bir kadının iç dünyasını bu kadar başarılı bir şekilde anlatabilmiş olması kesinlikle bütün övgüleri hak ediyor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.