Para değildi özellikle istediğim. Bilmiyordum ne istediğimi. Hayır,biliyordum. Saklanabileceğim,saklanıp hiç bir şey yapmak zorunda kalmayacağım bir yer istiyordum.
Bir şey olma düşüncesi beni korkutmakla kalmıyor,hasta ediyordu. Avukat,danışman,mühendis veya benzer bir şey olmayı düşünmek bile olanaksızdı benim için.
Evlenmek,çocuk sahibi olmak,aile kurumunun kafesine girmek. Her sabah aynı işe gidip akşam dönmek. Olanaksızdı. Aile pikniklerine katılmak.Noel,işçi bayramı,anneler günü...
Bu tür şeylere katlanmak için mi dünyaya geliyorduk?
Bulaşıkçılık yapmayı,akşamları küçük odamda içki içip sızmayı yeğlerdim.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.