Kitap hakkında nasıl bir yorum yapacağımı bilemiyorum.Müslüman Boşnaklara yapılan zulüm ve soykırım bunu okumak yürekleri parçalıyor. Toplama kamplarında yapılan işkenceler,Müslüman Boşnak erkeklerini Sırp askerlerinin acımazsızca öldürmesi,kadınlarının ise toplama kamplarında esir olup tecavüz edilip dövülmesi.. Bizler haberlerde yüzeysel olarak bilgi sahibi olsak da detaylar ürkütücü.Allah müslümanlara bir daha böyle bir zulüm yaşatmasın.
Syf: 36-37
“Birazdan hepimiz bayraklarımızı alacağız, eskisi gibi özgürce dolaştığımız sokaklara çıkacağız. Bu lanet savaşı protesto edeceğiz.”
Alma aslında sokaktaki tehlikenin ne denli büyük olduğunu henüz anlamamıştı. Ancak dışarı çıktığı zaman, Sırp keskin nişancılarının kurşunlarına hedef olduklarında, durumun korkunçluğunu anlayacaktı.
“Az önce,” dedi annesi, “ televizyonda izledim kızım. Avrupa Birliği ülkeleri Bosna’nın bağımsız bir devlet olduğunu kabul etti resmen.”
Alma ince dudağının kıyısından acı acı gülümsedi.
“Ölürken bağımsız ve özgür olmak, ha? Lütfen söyle bana, Boşnaklar bugünleri de mi görecekti anne ?”
Nedreta’nın yüreğine bir acı yayıldı.
“Sen de biliyorsun ki kızım, bu toplardan Osmanlı çekip gittiğinden beri biz Müslüman Boşnaklar üvey evlat gibiyiz,yetimiz.”
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.