beyaz diş’in yorumuyla geldim. çok sevdiğim bir kitap oldu yorumunu nasıl yazacağımı düşündüğüm hatta yazabilecek miyim diye düşündüğüm bir kitaptı beyaz diş. daha doğrusu, bir kitaptan daha fazlası desem yeridir. birkaç yıla kadar çocuk kitabı olarak biliniyordu fakat çocuklukta ayrı yetişkinlikte ayrı çok çok güzel anlamlar çıkarılabilecek bir kitap! okurken beyaz dişle büyüdüm, beyaz dişle hayal kırıklığına uğradım, beyaz dişle öğrendim, beyaz dişle sevindim ve üzüldüm. doğduğu günden itibaren çok çetin ve zor bir hayat geçirdi, hep mücadele etti, hiç vazgeçmedi ve her gün daha da güçlendi, her anlamda... yeri geldi çok fazla acılar çekti, yeri geldi onun anlam veremediği ama siz okuduğunuzda çok üzücü olan şeyler yaşadı. o kadar gerçekçiydi ki onu hep aklımda canlandırdım. yaşadığı zor şartları, çektiği acıları, sevinçlerini... ve o vahşi yaşam koşulları içinde bile sevgi sayesinde nasıl tekrar yeşerdiğine şahit oldum. çok, çok duygusaldı. bununla ilgili ve kitabın geneliyle ilgili dolu dolu gözlerle okuduğum en sevdiğim paragrafı postun yanına ekliyorum. çok fazla önyargıyla okumaya başlamıştım fakat o kadar içimi ısıttı, o kadar yakın oldu ki bana beyaz diş... en sevdiklerim arasında olacak. nolur siz de okuyun
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.