Kalbim çıt gözyaşım pıt
Yine hassas kalbimi çok etkileyen bir eser olduğu için söze tam neresinden başlasam bilemiyorum. Kitaba geçmeden Cengiz Aytmatov'un benim ruhuma hitap eden bir yazar olduğunu ve her eserinde beni derinden etkilediğini söylemeliyim.
Bu romanda yazar kötülük karşısındaki bir çocuk masumiyetini bizlere sunmuş. İnsanı en çok duygulandıran kısmı da bu dünyadaki kötülüğün farkındayız ama bir çocuk gibi adil olamıyoruz, kötüye hak ettiği cezayı veremiyoruz.
Henüz dünyayı ışıl ışıl gözlerinin arkasından gören, kalbinde kötülüğü barındırmayan ve etrafa mutluluk saçan bir çocuk var. Ama bu çocuğun farkında olan ve onu bağrına basan tek insan dedesi. Halbuki bir avuç insandan fazlası değiller. Sahip olduklarıyla kendi mutluluklarını pekâlâ kurabilirler. Hiçbir hırsları, azimleri yok peş peşe gelen günleri kovalamaktan başka yaptıkları bir şey yok. Üç kuruşla geçinmeye çalışıyorlar yeni bir dünya kurma hayalleri de yok. Bütün bunlara rağmen iyi kalmayı da başaramıyorlar. İnsanların böyle bir hayat yaşamaları beni ayrıca üzdü. Bu masum çocukla kendilerine güzel bir gelecek kurabilirlerdi. Aynı zamanda yaşadıkları toplumun atadan kalma değerlerini de koruyabilirlerdi. Böylece belki içlerindeki kötülüğü bir nebze de olsa yok edebilirlerdi. Yine bu romanda da Cengiz Aytmatov kitaplarında olduğu gibi Boynuzlu Maral Ana efsanesi vardı. İnsanoğlunun doğayı katletmesi ve değerlerine sahip çıkamaması üzerine güzel, hüzünlü bir efsaneydi. Toparlayacak olursam yazar dünyayı bir çocuk masumiyetiyle ele almış ve kötülüğü kendi üslubuyla eleştirmiş. Çok da güzel bir iş çıkarmış bence. Tavsiye ederim. Keyifli Okumalar :)
Not: Spoiler içerdiğini düşünmüyorum. Genellikle incelemelerimde hislerimi gelişigüzel yazıyorum. Saygılar :)
··
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.