Maksim Gorki'nin okuduğum ilk kitabı olan Ana, 1905 Devrimi öncesindeki Rusya'yı anlatıyor. Şehrin dışındaki bir işçi mahallesinde başlayan hikaye, oradaki tüm insanlar gibi hayatta kalmaya çalışan Pelageya'nın yaşadıklarını anlatıyor. Kocası öldükten sonra oğlu Pavel ile yalnız kalan anne, onun büyük bir değişim geçirerek, gözleri önünde devrimci oluşunu izliyor. Başlarda oğlu için endişelenip onun düşüncelerini anlamasa da, sonraları bu devrimin büyük bir parçası ve simgesi haline geliyor. Aslında dünyanın dört bir yanındaki kapitalist sistemin, Rusya'daki yankısını ve toplumun ona karşı olan başkaldırısını okuyoruz. İlk önce gençlerin farkına varıp başkaldırdığı bu sömürücü sistem, fakiri-köylüyü- işçiyi hedef alıyor. Kitabın başkahramanlarından Pavel ise arkadaşlarıyla birlikte toplumu uyandırmanın peşinde. Onların bu mücadelelerini baştan sona okuyoruz. Çok gerçekçi ve samimi olan bu hikayede herkesin kendine bir yer bulabileceğini düşünüyorum. Onlarla beraber haykırıyor, beraber heyecanlanıyor ve yine beraber sürdürüyorsunuz bu kavgayı. İçlerinde hissettiriyor yazarın kalemi sizi. En sevdiğim karakter Pavel'in arkadaşı Andrey oldu, Ana'nın ona isim verdiği şekilde Ukraynalı da diyebiliriz. Tabi ki hikayenin etrafında döndüğü Pelageya-Ana da hiç unutamayacağım bir karakter olarak kalacak. Herkesi kucaklayan içtenliği, sarsılmaz inancı ve şefkati inanılmazdı. Zaten çok fazla karakter var, hatta o kadar fazla ki isimlerini karıştıracaksınız muhtemelen. Ama bütün karakterler incelikli bir derinliğe sahip, yazar hepsini tek tek tanıtıyor size.. Yazarın kalemi, düşünceleri çok güzeldi. Kendi de komünist bir devrimci olduğu için, zorlanmadan yazmıştır diye düşünüyorum bu diyalogları. Gerçekten düşüncelerini ifade ediş biçimini çok doğru ve güzel buldum. Tarihi bir kitabı güzel bir üslupla okumak gibiydi, çok gerçekçiydi. En sevdiğim kitaplar arasına girdi, uzun süre hafızamda çok canlı bir şekilde yerini koruyacak.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.