İnsan ara sıra hayata böyle başka pencereden baktıran kitaplar okumalı. Farkına varmadığımız değerlerimizi görmeli şükretmeliyiz bence. Mesela ben çok şanssız bir insanım ve çoğu zaman bu durumu büyük bir isyana dönüştürürüm. İnsanların mücadele ettiği şeylerin büyüklüğünü görünce şanssızlığın mücadele kelimesiyle yan yana bile gelemeyeceğini fark ediyorum. Neden bu yanlışı tekrarlıyoruz? Gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük sorunlarımız olmadığını neden bir türlü anlayamıyoruz ve neden bu kadar basit sorunlarla başa çıkmak zor geliyor? Ben hayatımdaki bu döngüye bir çözüm bulamıyorum o nedenle bu tarz kitaplar bana iyi geliyor. Birçoğumuzun benzer durumlar yaşadığını düşündüğüm için böyle bir giriş yaptım. Yine hassas kalbimi hüzünlendiren bir kitap oldu.
Gençlik kitabı olduğu için sade ve anlaşılır bir dili var. Tanıtımında da belirtildiği üzere beyin felci yüzünden konuşamayan, yürüyemeyen ve tekerlekli sandalyeye mahkum Melody adında bir kızın 11 yaşına kadar olan hayatından bir kesit. Ama çok zeki bir kızımızdan bahsediyoruz. İçinde seslere dönüşmesini bekleyen binlerce kelime var. Melody'nin içindeki bu kelimelerin yoğunluğu ve dışa vuramayışı insanı son derece etkiliyor. Bizim için mümkünken sevdiklerimize içimizden gelenleri söylemiyoruz bile... Oysa birileri içindekileri dile getirebilmek için hayatından bile vazgeçebilir. Sevdiklerimize içimizden geldiği gibi sarılıp öpüp koklamıyoruz... Gerçekten hayattan çok şey kaçırıyoruz!
Kısacası okurken kendinizi karakterin ruh haline göre şekillendirebileceğiniz bir kitap. Son olarak yazara zaten diyecek sözüm yok kesinlikle konuya ve yazmaya hâkim bir isim. Birçok öğretmenin de öğrencilerine önerdiği bir kitap. Tavsiye ederim. Keyifli Okumalar :)
··
170 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.