Ama gözler kör, yüreğiyle bakmalı insan.Edebiyat
Küçük Prens'i okumayan nadir kişilerdendim sanırım. Dolayısıyla buna son vermek adına aldım elime kitabı ve tek gecede bitirdim. Bunda görsellerle dolu olmasının ve anlaşılır bir dile sahip olmasının payı epey büyük. Bu son okuyuşum olmayacak elbette. Zira hayatın her döneminde okunması gerektiğini düşünüyor ve her okuyuşta yeni farkındalıklara yol açacağını umuyorum.
Hikâye kendi küçük gezegenini başka gezegenler keşfetmek için terkeden Küçük Prens'in hikâyesi. Her bir gezegende farkı dersler, farklı gerçekler ve farklı dostlar.Değişmeyen tek şey büyüklerin iç dünyasını anlamaya çalışan Küçük Prens.
İçindeki çocuğu yaşatmak diye bir klişe vardır ya, ne haklı. Peki insan neden büyümemeli, neden hep çocuk kalmalı. Bu kesinlikle olgunlukla alakalı bir şey değildir.Nitekim küçük bir çocuğun resim yeteneğini başarılı (!) olması uğruna körelten de, hayata daima parasal veyahut sayısal olarak hiçbir duygu barındırmadan bakan da, herkesi kendine hayran sanan kendini beğenmişler de hep büyükler. Büyükler hayata daima teferruatları önemsemeden dümdüz bir bakış açısıyla bakıyorlar, iç dünyaları bir çocuğunki kadar saf ve masum değil ne yazık ki. Belki de bu yüzden yazar bu kitabı büyük bir adama değil, bu adamın bir zamanlarki çocukluğuna ithaf etmişti.
Her ne kadar çocuk edebiyatı içerisinde yer alsa da büyüklerin mutlaka yüzleşmesi gereken bir kitap.
Benim masum ve sevimli Küçük Prens'im yıldızlara her baktığımda senin orada olduğunu hissedeceğim.
youtu.be/fEzpsVi1Qd0
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.