Bundan on yıl önceydi. Okulların tatil olmasıyla birlikte Ankara'dan eve dönmüştüm. O zamana kadar ders kitaplarım dışında hiç kitap okumamıştım. Evde oturduğum, can sıkıntısından bir şeyler yapmak istediğim bir günde annem ve kardeşim alışverişe gideceklerdi ve bana da bir kitap almalarını -sanki pazardan meyve istermiş gibi- istedim. Herhangi bir kitap olabilirdi, sırf kitap okuma alışkanlığı kazanırsam can sıkıntılarımı giderebileceğimi düşündüğüm için istemiştim.
Eve geldiklerinde kardeşim kitabı odama getirdi. Ve o günden sonra uzun yıllar kitaplardan soğuyacağım, kitap okumaktan yüz çevireceğim Vadideki Zambak'ı almışlardı. Kitabı okumaya başladım ve bunaltıcı betimlemeler, uzun ve anlamlandıramadığım cümleler, zaten sıkılan canımı daha fazla sıkmaya yaramıştı. Elli sayfa bile dayanamamıştım.
On yıl sonra anca şimdi okuyabildiğim için binlerce kez pişmanım. Keşke o zaman bu kitabı okuyabilseydim, hatta sadece Henriette'nin Felix'e yazdığı mektubu bile okusaydım yeterdi..
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.