Merhaba arkadaşlar.
Bazı kitaplar vardır; okursun ve bir şeyler alamazsın ondan. Bazı kitaplar vardır okursun ve bir şeyler alırsın ondan. Bazı kitaplar da vardır, okursun ve kendini bulursun onlarda. Canetti’nin bu kitabında ben kendimi buldum; özellikle birkaç konuda…
Ben ve ablamdan sonra doğan iki erkek kardeşim de halk dilinde ‘GECE KÖRLÜĞÜ’ adıyla bilinen ‘TAVUK KARASI’ rahatsızlığından ötürü en fazla bir yaşına kadar görüp, bir yaşından sonra tamamen görme yeteneklerini kaybettiler. Ailem onları bir şekilde iyileştiririz umuduyla, Türkiye’ de götürmedikleri hastane bırakmadılar. En son İstanbul’da bir hastanede doktorun teki beni ve ablamı görmeden, anneme “ Senin kızların da ilerde görme yeteneğini kaybedebilir,” demiş. Annem bunun üzerine oradan koşarak uzaklaşmış ve saatlerce ağlamış… Başka doktorlara gidince bu ihtimalin düşük olduğu söylenmiş ve bizlik sorun o günden sonra kapanmış. Ben ise kardeşlerimin durumuna inat yıllarca çok iyi gördüm, çok çok iyi… Ta ki 2018 senesine kadar; tam da hayatta en çok zevk aldığım şey olan ‘KİTAP’ları kendimce daha çok sevip, içselleştirmeye başladığım dönemlerde… Eskisi gibi uzağı göremiyordum. Bu durum bende paniğe neden oldu. “Ya ben de tavuk karası isem ve bu durum kendini şimdi göstermeye başlamışsa. Ya doktor haklıysa anneme dedikleri konusunda, ya ben artık kitap okuyamazsam!” diye günlerimi kendime zehir ettim. Doktora gittim ve tavuk karası değil de ‘MİYOP’ olduğumu öğrendim. Ve kitap okumamda herhangi bir engel oluşturmayacakmış bu durum. Telefon kullanımı için aynı şeyi söylemedi tabi:) Maaşının bir kısmını kitaplara ayıran biri olarak bu benim için yıkım olacaktı. Neyse ki korkularımda haklı çıkmadım.
İşte Profesör Kien’in ‘DÜNYASIZ BİR KAFA’ bölümündeki körlük korkusu tam da benim hissettiğim şeydi. Bu bölümde kendini bilime adayan, kendi dünyasında aydınlanan, halktan kopuk yaşayan ve babasından kalan serveti 25.000 adet kitaba yatırıp evinde kocaman bir kütüphane kuran, Profesör Kien, hizmetçisi Therese’nin kurbanı oluyor. Onu, kitaplarını özenle temizlerken gören Kien, bu durumdan etkilenip, Therese ile evleniyor. Bu evlilik Kien için sonun başlangıcı oluyor. Çünkü Therese onu hayal kırıklığına uğrattı ve onun önce odalarına sonra da kitaplarına el koyup, evinden uzaklaşmasına neden oldu. Dünyadan kopuk kafaya sahip olan Kien ikinci bölümde yani ‘KAFASIZ BİR DÜNYA’ bölümünde istemeden de olsa kafasını Therese’nin el koyduğu evinde bırakarak hayata ve kendinden aşağı gördüğü insanlara karışmakta. Bu bölümde dünyaya karışan Kien eylemsiz kalıyor ve sadece izliyor. Ve kitabın bu bölümünde aslında Kien’nin toplumdan kendini soyutlama isteği konusunda ne kadar da haklı olduğunu sıkılarak okuyoruz. İkinci bölüm, kitabın en sıkıcı bölümüydü. Bilinç akışı yöntemine fazlasıyla başvuran yazar, bölüm boyunca sıkılmama neden oldu. Buna sebep olduğun için senden nefret ediyorum Therese! Ve gelelim üçüncü bölüme, en severek okuduğum bölüme; her ne kadar Kien bu bölümde kadınları yerden yere vurmuşsa bile! Ruh doktoru olan Kardeş Kien gelip, onu kurtarıp kitaplarına kavuşturur. İki kardeş dolu dolu konuşmalar yapar. Adem ve Havva’dan tutun, Yunan Tanrılarına kadar birçok tarihi hikaye bu bölüme misafir olacaktır. Bu bölümde okuduğumuz tarihi hikayelerde geçen her karakter, kitap boyunca karşımıza çıkan karakterlerin geçmişte yaşayan örnekleri gibi. Üzülerek söylüyorum ‘KAFADAKİ DÜNYA ‘ bölümünde Kien kitaplarına kavuşmuş olsa bile artık kafasında bir dünya kurduğu için delilik noktasına gelmiş bulunmaktadır.
Göz körlüğünden korkan bibliyofil Kien, kendini kapattığı kitap kulesinde yaşayarak, topluma karşı zihinsel körlük yaşıyor ve hor gördüğü toplumla karıştığında da bu körlüğünden ötürü dibe batıyor. Bireylerin toplum karşısında çaresizliğini, toplumun bireylere karşı tutumunu çarpıcı bir şekilde gözler önüne süren bir yapıt. Herkese tavsiye ediyor ve iyi okumalar diliyorum.
··
969 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
