Spoiler.
O kadar çok ağladım ki, son sayfalarda soluklanmak için kitabı bırakmak zorunda kaldım. 50 yıl o kış bahçesinde dondurulmuş bir hayat... Savaş hikayelerinde mutlu son beklemek oradaki gerçek kahramanlara belki de saygısızlık oluyor o yüzden akışı, hikayelerin bağlandığı noktayı anlıyorum ve hayranlık duyuyorum ama yine de, 50 yıl orada öylesine Vera'sını beklemiş Sasha'ya kahrolmaktan kendimi alamıyorum. Savaş korkunç bir şey o kadar korkunç ki, sadece sürdüğü yıllarda insanları mahvetmiyor, insan ruhuna böyle yıllarca devam eden yaralar açabiliyor.
Ve bu kitap inanılmaz bir akışla bir savaş kadının hikayesinin her bir yönünü bize berrak şekilde gösteriyor. Lelingradın acımasız kışını yazın sıcağında okumama rağmen parmak uçlarımın donmasının sebebi budur.
İnanılmaz keyifli, oldukça buruk bir yolculuktu. Yazan kaleme sağlık.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.