Kitabı bitireli birkaç gün oluyor, kitabı okuduğum süre boyunca da bitirdikten sonra da Oblomov zihnimi meşgul etmeye devam ediyor ve hakkında konuşuyorum. Bu yorum kitap içeriği ile ilgili değil de
"Biz ateistler,” diye heyecanla devam etti, “bir adamın taşıması gereken bir yük varsa bunu elinden gelen en iyi şekilde taşıması gerektiğini biliriz, eğer bu yükün altında ezilirse… neden, bu onun için daha kötü olsun ki! Ama bir Hristiyan, Tanrısına, azizlerine, onlardan bir yardım bulamazsa da hiç olmadı düşmanına gelip sızlanır… her zaman kendi yükünü yıkacağı bir sırt bulabilir."
"Elbette nedenini biliyorsun, sana yalnızca sözcükleri kaleme almanın keyfi için anlatıyorum. Seni sevdim Gemma, sen daha çizgili ve damalı kıyafetler içerisinde, üzerinde eğri büğrü dantel yeleğinle, saçı iki örgü halinde sırtına dökülen çirkin bir kız çocuğuyken bile seni seviyordum, seni hâlâ seviyorum."