Gulya

Gulya
Mutlu kişiliğim ve üzgün bir ruhum var.
"Biz ateistler,” diye heyecanla devam etti, “bir adamın taşıması gereken bir yük varsa bunu elinden gelen en iyi şekilde taşıması gerektiğini biliriz, eğer bu yükün altında ezilirse… neden, bu onun için daha kötü olsun ki! Ama bir Hristiyan, Tanrısına, azizlerine, onlardan bir yardım bulamazsa da hiç olmadı düşmanına gelip sızlanır… her zaman kendi yükünü yıkacağı bir sırt bulabilir."
Reklam
"Elbette nedenini biliyorsun, sana yalnızca sözcükleri kaleme almanın keyfi için anlatıyorum. Seni sevdim Gemma, sen daha çizgili ve damalı kıyafetler içerisinde, üzerinde eğri büğrü dantel yeleğinle, saçı iki örgü halinde sırtına dökülen çirkin bir kız çocuğuyken bile seni seviyordum, seni hâlâ seviyorum."
Ve zihninin derinlerinde bir yerlerde çok büyük bir boşluk vardı, artık hiçbir şeyle, hiç kimseyle dolmayacak bir boşluk.
Kendini bu kadar canlı, bu kadar hayat dolu hissederken ölmek zorunda olması yeterince acıydı.
"Peder sizi her zaman sevdim... her zaman, beni öldürdüğünüzde bile... beni yeniden öldürecek misiniz?"
Reklam