Yüzyıllık KalabalıkEdebiyat
Kader, ismin konulduğu anda hayatının geri kalanına yön vermeyi kendine hak bilir. Lanet, bireylerin her birine isim tekerrürü bir sebepmiş gibi işler. Doğan çocuğa ismi verildiği andan itibaren, onun yaşamının başlıca özellikleri de belirlenmiş olur. Aslında akraba evliliğinden gebe kalan bu yalnızlık laneti onlar kişi bakımından çoğalsa da, asla bitmez. Geçmişimizde ailemizin yaşadıklarını, zaten bizi onlar yetiştirdiği için biz de bir nevi yaşamaya mahkûmuzdur. Yüzyıllık Yalnızlık da bu tarz kurguya sahip bir kitap. Ailenin başındaki lanet ‘bilinçdışı’nı, Ursula’nın mantıkla olaylara yön verme uğraşı da ‘rasyonelliğin’ temsilcisi. Romanın özü gerçek dışı, rasyonel olmayan, olayları temellendirse de kavramların temsil ettiği durumlar bakımından gerçeği yansıtmadığı söylenemez. Bu lanete olan saplantı kitap karakterlerinin artık bilinçaltına işlemiştir. Olayların akışında gerçeklik duygusu ve zaman kavramı kaybolur. Ursula öldüğünde rasyonellik de kaybolduğu zaman, ailenin bilinç altına işlemiş ve inanılan lanet yeni doğan çocukların domuz kuyruğuyla doğmasına neden olur. Fikrimce rasyonelliğin ortadan kalkması bilinçaltının devreye girmesine ve bilinçaltındaki inanılan olayların gerçek olaylara nüfuz etmesine sebep olmuştur. Lanetin etkileri üzerlerine yığılmaya başlar. Ta ki son kişiyi karıncalar yok edene kadar. Yüzyıllık kalabalık, lanetin etkisiyle her şeyi tuzla buz eder. Bir şeyler yok olduğu zaman zaten hiç var olmamış gibidir. Yüzyıllık kalabalık, yerini yüzyıllık yalnızlığa bırakır..
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.