Önce Gorki'nin "Benim Üniversitelerim" ini, sonra Dostoyevski'nin "Suç ve Ceza" sını kutsal kitap adleden Oğuz Atay, Türk edebiyatının kutsal kitabını yazmaya karar vermiş : "TUTUNAMAYANLAR" . Başta kimse kutsal adletmese de kitabı zaman geçtikçe ülkede tutunamayanlar arttıkça kitap hak ettiği değeri yavaş yavaş buldu.
Eser bir çok kutsala laf atarak, ironi yaparak kendini kutsamıştır. Edebiyatımızda ilk kez kullanılan postmodernist ironi ve alay zirve yapmıştır. Eserdeki ironiye anlayabilmek için kültür birikimi de gerekmektedir. Çokça etkikendiği yazarlara göndermeler yaparak eserini onlara kutsatmıştır. Selim Işık'ı ararken kendini kaybeden ( ya da bulan) "Turgutçuğum Özben" okuyucuyu da kaybedip yeniden kendini bulduran bir girdaba sokar. Bu tutunamayanların destanıdır. "Bat dünya bat"