Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol. Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli, Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli. Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu. Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu. Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler; Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler. Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden. Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden. Yahya Kemal Beyatlı
Şiir
··1 alıntı·
85 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mükemmel benzetmeler, söz sanatları ve istiarelerle yazılmış olan, ölümün ancak bu kadar edebi bir dille anlatılabileceğini düşündüren muazzam bir şiir. Yahya Kemal’in İstanbul şiirlerini de çok severim ama Sessiz Gemi gerçek bir başyapıt. İnsanı her okuyuşunda düşündüren ve ona bu ardı arkası kesilmez tempolu günlerimizde unuttuğumuz ölümü tekrar hatırlatan ‘uyarıcı’ nitelikte bir şiir. Bu gelip geçici hayatın güzelliklerine ve dünya sevgisine aldanıp hakikati ( ölümü ) unutmamamız gerektiğini, bu hakikate ( ölüme ) ne kadar hazır olduğumuzu, ahirette ‘yerinden memnun olanlardan’ olmak için silkelenip kendimize gelmemiz gerektiğini bize hatırlatıyor. Ne mutlu ölümü unutmayanlara! Ne mutlu ölümden sonra yerinden memnun olanlara! Allah’ım bize ölümün de hayırlısını ver, amin.. 🤲
Taçlı Hatun
Gönderi Sahibi
Allah razı olsun, hem güzel bir değerlendirme hem de güzel bir dua... Şiirin verdiği mesajı bu kadar net anlatmanız ciddî anlamda beni güzel etkiledi, yaşama yön verirken daha dikkatle davranmamı tekrar hatırlattığınız için teşekkür ederim. 🌺