Mükemmel benzetmeler, söz sanatları ve istiarelerle yazılmış olan, ölümün ancak bu kadar edebi bir dille anlatılabileceğini düşündüren muazzam bir şiir. Yahya Kemal’in İstanbul şiirlerini de çok severim ama Sessiz Gemi gerçek bir başyapıt. İnsanı her okuyuşunda düşündüren ve ona bu ardı arkası kesilmez tempolu günlerimizde unuttuğumuz ölümü tekrar hatırlatan ‘uyarıcı’ nitelikte bir şiir. Bu gelip geçici hayatın güzelliklerine ve dünya sevgisine aldanıp hakikati ( ölümü ) unutmamamız gerektiğini, bu hakikate ( ölüme ) ne kadar hazır olduğumuzu, ahirette ‘yerinden memnun olanlardan’ olmak için silkelenip kendimize gelmemiz gerektiğini bize hatırlatıyor. Ne mutlu ölümü unutmayanlara! Ne mutlu ölümden sonra yerinden memnun olanlara!
Allah’ım bize ölümün de hayırlısını ver, amin.. 🤲